Argentinië



Argentinië 1997
1998
1999
2001
2004



Landinformatie
Land : Argentinie.
Inwoners : 37,8 miljoen.
Hoofdstad: Buenos Aires.
Inwoners : 13 miljoen.
Oppervlakte: 66 maal Nederland
Landschap: kust, hooggebergte, valleien, Pampa, Antartica.
Taal : Castellano (Spaans), Quechua, Aymara.
Tijd : 3 uur t.o.v. GMT.
Geld : Argentijnse Peso
Waarde :
1 Dollar = 3,20 Peso
1 Euro = 3,927 Peso
1 Peso = 0,254 Euro
Trefwoorden
Buenos Aires
Mate / Bombilla
Patagonië
Tierra del Fuego
Zuidelijkse punt
Straat van Magelhaan
Beagle kanaal
Peninsula Valdés
Cordillera de los Andes
Talampaya
Iguazú
Watervallen
Fitz Roy
Cerro Torro
Perito Moreno
Circuito Chico
Bosque de Arrayanes
Los Alerces
Difunta Correa
La Boca
Gran Chaco
Cierro de Siete colores.
Reisschema's
1997: Mendoza.

1998: Los Antiguos, el Chtitleén, Torres del Païne.

1999: Rio Grande, Ushuaia, Rio Gallegos, el Calafate, Puerta Santa Cruz, Puerto Deseado, Caleta Olivia, Comodoro Rivadavia, Rawson, Trelew, Puerto Madryn, Península Valdés, Esquel, el Bolson, Bariloche, San Martin de los Andes.

2001: Buenos Aires, Cordoba, La Rioja, Catamarca, Santiago del Estero, Tucúman, Stitlea, Jujuy, Corrientes, Posadas, Iguazú, Tigre, Buenos Aires.

2004: Concordia, Posadas, Glorinda, Formosa, Santa Fé, Buenos Aires.
Wereldomroep
De wereldomroep op de korte golf voor ontvangst in Zuid en Midden Amerika gedurende de zomertijd in Nederland:

00.00 - 00.30uur:15540kHz 01.00 - 01.30uur:17605kHz 02.00 - 02.30uur: 5970kHz 03.00 - 03.30uur: 6190kHz 05.00 - 05.30uur: 6190kHz 06.00 - 06.30uur: 6165kHz 07.00 - 07.30uur: 6165kHz 11.30 - 12.00uur: 6020kHz 23.00 - 23.30uur: 7605kHz

Meer weten? www.wereldomroep.nl/gids



Klimaat
Realiseer je eerst dat de zomers in Nederland de winters in Argentinië zijn. Voor een inmens land als Argentinïe is het niet in één alinea aan te geven wat het klimaat is. Tropisch (warm) in het noorden en het zuiden kent veel regen, harde winden en de temperaturen tot ongeveer 15 graden. Als je een verdeling maakt van Argentinië heb je in het noorden de Gran Chaco. Rechts daarnaast Corrientes. In het midden La Pampa. En in het zuiden bevindt zich de provincie Santa Cruz en als meest zuidelijk deel Tierra del Fuego.
Het Gran Chaco, een gebied met een oneindige savanne, kent tropische temperaturen met flinke regens. In Corrientes zijn ook hier, met name in het noorden van de provincie, tropische temperaturen. Het is er klam en benauwd. Een goede reisperiode is van april tot december. In de zomer regent het zeer veel. La Pampa heeft zomers die vrij warm zijn en milde winters. In Santa Cruz - hier wordt het al Patagonië genoemd - is er een enorme steppenvlakte. Regen is er bijna nooit. Naar mate je naar het zuiden gaat kom je in Tierra del Fuego. In de zomer regent het nogal eens en zijn er harde winden. Temperaturen tot 15 graden. Gezien de zuidelijke ligging op de aarde zijn de zomernachten kort en de winternachten lang.


Mate / Bombilla
Als iets echts Argentijns is zou ik het drinken van mate moeten noemen. Het is een onmisbaar cultuurverschijnsel in de zuidelijke landen van Zuid-Amerika, vooral in Argentinië en Uruguay. Mate drinken doe je bij voorbaat met vrienden of familie of om even pauze te nemen van de dagelijkse bezigheden. Dat kan overal zijn tot in een autobus aan toe. Mate wordt genomen in alle bevolkingslagen en is een sociaal ritueel, dat komt van de indianen die vroeger onder andere het Argentijnse grondgebied bevolkten. Zij droegen het later over op de Spanjaarden. Het woord mate heeft twee betekenissen: de drank op zich, maar ook de beker waaruit je de mate opzuigt. De originele mate is gemaakt van een gedroogde, uitgeholde kalebas en wordt gedronken door een bombilla (ijzeren buisje). Er is titleijd een persoon die de mate prepareert en de thermoskan vult met heet water en de yerba (kruiden) en die eventueel de suiker binnen handbereik heeft. Diegene vult de mate tot de helft met yerba, voegt daarna het hete water toe. Wanneer de eerste persoon van de kring zijn mate beëindigd heeft, gaat de mate terug naar de bereider en wordt opnieuw water en mate toegevoegd, waarna de volgende persoon van de kring aan de beurt komt, etc. Soms wordt er suiker aan toe gevoegd, dan neem je mate zoet maar de originele mate wordt bitter gedronken. In de supermarkten zijn er vele verschillende soorten yerba te koop, van heel bitter tot heel suave (zacht). Er wordt gezegd dat mate een heilzame drank is, het bevat coffeïne, ijzer, proteïne en veel vitaminen.


Difunta Correa
Het beroemdste bedevaartsoord van Argentinië. Je moet dit gewoonweg eens gezien hebben. Wat een "tentoonstelling". Of je nu overdag of in de late avond komt er zijn titleijd wel mensen te vinden. Het heeft weg van een permanente tentoonstelling. Ruim 50 kilometer ten oosten van San Juan (er gaan bussen heen) ligt het plaatsje Vallecito en vind je dé attractie van Argentinië. Een groot terrein rondom een heuvel waar bovenop de relikwieën van de onofficiële heilige Deolinda Correa in een kapelletje te vinden zijn. In 1840 liepen Deolinda Correa en haar zieke man door de woestijn van San Juan. Toen ze na lang lopen beiden door de uitputtende zon en hitte van honger en dorst waren bezweken, troffen herders hen later dood aan maar de baby die Deollinda bij zich droeg was nog in leven. Doordat het aan de borst nog voldoende melk had gekregen was het kind onder de zware omstandigheden in leven gebleven. In de loop van de tijd heeft de vrouw en haar baby meer heilige eigenschappen toegedicht gekregen en kreeg het een aparte plaats binnen het katholieke geloof. De vrouw is geen officiële heilige en de kerk staat sceptisch tegenover het verhaal. Toch is Difunta Correa een grote bedevaartsplaats. Voor de heuvel waar de vrouw is overleden, is een dorpje ontstaan en rondom de heuvel staan al vele kapelletjes en huisjes. Uit alle hoeken van het land zijn allerlei voorwerpen meegenomen en daar neergezet. Maquettes, nummerplaatsen, autowielen, foto'tjes je kunt het niet zo gek genoeg bedenken of het ligt er. Voor vrachtwagenchauffeurs is zij patroonheilige.
Terug naar San Juan (de rondreis door Argentinië 2001).


Tip
Geef een muisklik op de foto en deze wordt vergroot.
Om weer terug te gaan naar de andere foto's klik, links boven in de werkbalk, op het groene pijltje ( ).


De reizen door Argentinië
Argentinië is niet in één enkel jaar bezocht maar in een aantal jaren ( 1997, 1998, 1999, 2001 en 2004 ) en telkens in een ander deel van het land.


1997

De rondreis
Allereerst is in 1997 een zijstap gemaakt vanuit Santiago de Chili via Potrerillos evenwijdig aan de Rio Blanco in de Andes naar Mendoza. Potrerillos is een indrukwekkende pas (1351 m) in de Andes die vele haarspeldbochten kent. Je passeert Puente del Inca, de eerste stap naar de (te beklimmen) Cerro Aconcagua, de hoogste berg van Zuid Amerika, 6960 meter boven zeeniveau. Verder is er de stad Mendoza, een aardige, mediterrane stad met vele wijn(gebieden). Na een kortstondig bezoek naar Mendoza ben ik via dezelfde weg terug gegaan naar Chili om de toer daar te vervolgen.



Ander jaartal, andere reis?
Klik hier als je terug wilt naar (1997, 1998, 1999, 2001 en 2004).


1998

Reisschema in Argentinië
Het jaar dat in Argentinië (kortstondig) een reis wordt begonnen (1998) heeft nu een meer uitgebreid vervolg. Primair zijn de natuurparken Fitz Roy en Torres del Paine bezocht. Met tent en kookspullen in plaats van een hostel of residencial. De grens wordt overgestoken bij Chile Chico (Chili) en na de douaneformaliteiten kom je in los Antiguos (Argentinië) terecht. Wegens gebrek aan busvervoer op dat moment, wordt er per auto langs het Lago Buenos Aires via Tres Lagos naar el Chtitleén gereden over de Ruta 40. Na Fitz Roy en de Cerro Torres gaat het langs el Calafate (zie 1999: Gletsjer Perito Moreno) naar (het Chileense) Puerto Natales en de van hieruit te bereiken Torres del Païne. Tenslotte via Punta Arenas en het vliegveld naar Santiago de Chili.


De reis door Argentinië

Ruta 40
Het personenbusje (een gangbare bus rijdt er niet) vol met mensen gaat door een ongelooflijk mooi Chileens landschap naar het zuiden. Dit is zo tot Colchrane (nog steeds Chili). Ook vanuit Colchrane per busje nu naar de grensplaats Chile Chico. Van daar af gaan dan op dat moment geen bussen (meer). Er is wel een chauffeur met een personenauto waarmee ik onderhandel over de reis naar Fitz Roy. Hij is bereid om me via de Ruta 40 naar el Chtitleén te brengen. Wel ging hij er vanuit dat je zelf de grens over gaat en na de grens pakt hij je op in het plaatsje Los Antiguos (Argentinië). Dan volgt er een route die ongekend mooi is. Oké, er is veel wind (je kunt je voorover laten vallen zonder dat je op de grond terecht komt) maar de reis laat een onvergetelijke indruk achter. Er is overigens ook een mogelijkheid om vanuit de grensplaats naar de kust te gaan en dan vervolgens via Caleta Oliva, San Jullián, Rio Gallegos naar Tierra del Fuego te gaan. Maar dan mis je wel de weg over de Ruta 40. De Ruta 40 is in totaal 4670 kilometer lang en loopt van Noord Argentinië (Quiaca) tot Rio Gallegos in het zuiden van Argentinië. De Ruta 40 is de equivalent van de Amerikaanse Route 66.




Fitz Roy en Cerro Torres
De Ruta 40 wordt vervolgd via Tres Lagos langs het Lago Viedma naar de Fitz Roy (3375 m) en de Cerro Torres (3120 m) die nabij het dorpje el Chtitleén liggen. Wanneer je niet van bergbeklimmen houdt is een bezoek aan de Fitz Roy en Cerro Torro toch aan te raden. Het is mogelijk om een trekking of wandel driedaagse te maken over redelijk goede paden. Als je de Ruta 40 vervolgt, ga je door het stadje Tres Lagos, langs het Lago Viedma, naar el Chtitleén. Fitz Roy is eveneens te bereiken vanuit el Calafate. Het dorpje el Chtitleén is een uitvalsbasis. Vanaf het busstation wandel je over een afstand van ongeveer 11 kilometer naar het basiskamp van de Cerro Torro. Op het eind zie je drie enorme granitospitsen met of zonder mistflanken of wolken. Er is een overnachtingsmogelijkheid maar kamperen gaat beter. De tweede dag ga je naar de Fitz Roy. Ook nu start je vanaf het busstation en wederom 11 kilometer (wel een andere richting). Tenslotte de derde dag gaat de wandeling van het basiskamp naar de noordzijde van de Fitz Roy. Tien kilometer lang. Het zijn onvergetelijke tochten die zonder meer te doen zijn. Wat je ook kunt doen is de wandelingen combineren om eerst naar de Fitz Roy te gaan daar te overnachten en de volgende dag door te steken naar het laatste punt. Dan daar overnachten en tenslotte de derde dag terug naar el Chtitleén. Een indrukwekkende tocht. Om verder te gaan in dit deel van de wereld gaat er elke dag om 16.00 uur een bus naar el Calafate.




Torres del Païne
Na Fitz Roy en de Cerro Torro gaat het naar het zuidelijk gelegen Torres del Paine. Er is vanuit Puerto Natales busvervoer om naar de Torres te gaan. Verder zijn er touroperators te over. Ja en waarom de Torres del Païne? Je bent in Zuid Amerika en dan zou je haast een bezoek van meerdere dagen moeten maken in dit deel van het continent. Hopelijk spreken de foto's voor zich. Wel is het nuttig te weten dat je de Torres op twee manieren kunt bewandelen. Geheel er om heen maar dat is nog al eens afhankelijk van de regenval. Te veel regenwater en je loopt constant in het water. Een titleernatief, dat ik zelf ook gedaan heb, is de tocht in de vorm van een "W" maken. Het vermijdt het noordelijkste gedeelte. Je gaat per bus naar de ingang van het park. Er volgt inschrijving zodat de parkwachters weten hoeveel mensen er in het park zijn en na een Spaanse uitleg (die door medereizigers in het engels wordt vertaald) van de parkregels en de opmerking dat je niets maar dan ook niets mag achterlaten. Zelfs het (gebruikte) WC papier moet je meenemen.... enfin, je bent nu overgeleverd niet alleen aan de natuur maar tevens aan een van de mooiste gebieden op aarde en verder ben je vrij om te gaan en te staan.



Gletsjers, ijsbergen, bergtoppen van meer dan 2000 meter hoogte, watervallen, bossen, rivieren, meren, varen over een meer, kortom een scale van indrukwekkende natuurverschijnselen.
De start is bij Laguna Amarga (Bitter Meer). Een prachtig gezicht als aanvangsspiegel van het park. Dan kun je naar de Hosteria Las Torres wandelen. Hier kun je kamperen en de volgende dag gaat het in noordwaardse richting naar het campamento Japones. Wat een geweldig gezicht die Torres. Teruggaand sla je na de kloof rechtsaf richting campamento Italiano. Langs het grote Lago Nordensköld. In het campamento kun je overnachten en de volgende dag noordwaarts naar het campamento Britanico. Hier zijn een flink aantal bergpieken met en zonder sneeuw en loop je door een schitterend bos. Teruggaand naar campamento Italiano weer rechtsaf naar Refugio Pehue, een overnachtingsplaats. De volgende dag noordwaards langs Lago Grey en hier drijven al de eerste "ijsbergen". Je kunt alsnog besluiten de gehele tocht te lopen anders wordt het overnachten in Refugio Grey. De gletsjer is fenomenaal en zo dichtbij.



De volgende dag (toch niet de hele toer doen??) zuidelijker naar Refugio Pehue en met een bootje over Lago Pehoe naar Refugio Pudeto. Je kunt nu nog zuidellijker naar Posada Rio Serrano gaan anders loop je noordelijk langs Nordenskjöld naar het begin: Guarderia Y Refugio Laguna Amarga. Hier mag je je afmelden. Je ziet terug op een geweldige wandeltocht die ook door wat mindere wandelaars te doen is. Er zijn geen grote dag afstanden. Veel plezier in en om de Torres del Païne. En O ja, voor deze tocht moet je wel je eigen voedsel meenemen. Neem vanuit Nederland gedroogd voedsel mee en twee dagen extra dan het aantal dat je daar wilt zijn voor het geval dat.




Punta Arenas en de Otway pinguins
Het is weliswaar in Chili maar de Otway pinguïns zijn zo dichtbij en het zijn zulke aardige beestjes om te zien dat ik adviseer om de kolonie een bezoek te brengen. Het is een stukje rijden maar wat is een stukje op dit continent? Vanuit het dorp zijn er middagexcursies naar de Otway pinguïns. Ze hebben hun nest in de grond gemaakt. Let er wel op dat zeer dichtbij komen door de dieren niet wordt gewaardeerd en zij happen naar alles wat uitsteekt. Na de excursie gaat het naar het vliegveld en wordt Argentinië verlaten.



Ander jaartal, andere reis?
Klik hier als je terug wilt naar (1997, 1998, 1999, 2001 en 2004).


1999

Reisschema in Argentinië
Ook in 1999 is een reis gemaakt in Chili en Argentinië. Deze rondrit wordt begonnen vanuit Santiago de Chili en met het vliegtuig naar Punta Arenas. Er kon niet vanuit Punta Arenas de Estrecho van Magallanes naar Porvenir overgestoken worden. Nu rijdt de bus via Punta Delgada de pont op en wordt er de Primera Angostura van de Estrecho de Magellanes achter gelaten en komt de autobus weer aan het vaste land bij Punta Espora. Dan naar Rio Grande op Tierra del Fuego (Vuurland!). Vanuit Ushuaia met een Fokker 26 naar el Calafate om de gletsjer Perito Moreno te zien en verder via Rio Gallegos, Puerto Santa Cruz, Caleta Olivia, Comodoro Rivadavia, Rawson, Trelew, Puerto Madrin, Península Valdés, Rio Chubut, Esquel, el Bolson, Bariloche, San Martin de los Andes. Na deze plaatsen is via Paso Tromen de grens overgestoken om Chili binnen te komen en is de reis via Valdivia vervolgd. De ervaringen van de reis door Argentinië lees en zie je hieronder.


De reis door Argentinië
Na de aankomst op het vliegveld van Punta Arenas kun je met de bus naar de stad zelf om zo door te gaan naar Ushuaia. Stap dan niet, zoals ik, in de eveneens gereedstaande bus naar Puerto Natalis. Ushuaia is het meest zuidelijke - Argentijnse - punt (op het deel Antartica na). Indrukwekkend is de weg die mij niet verveeld heeft. De stad zelf is een typische havenstadje (vertrekpunt van schepen naar Antartica) met zowel links om als rechts om mogelijkheden om te wandelen. Zoals naar Bahia Lapataia of aan de andere kant van de stad door een echt bos te dolen. Neem wel kompas mee en/of houd het Beagle kanaal in de gaten. Of ga een bootrit boeken om over het Beaglekanaal te varen en naar de Beaglepinguins te gaan. Het is indrukwekkend op dit kanaal te varen. Nu alleen dreigende wolken en een woeste zee maar wat een vergezichten. Als je nog zuidelijker wilt kun je naar Puerto Williams (= Chili) gaan. Is het vliegtuig vol ga naar de haven en kijk welke schipper je naar de overkant kan brengen en weer terug natuurlijk. Verder kan daar aan de overkant door de inmense bossen schitterend gewandeld worden of meerdere dagen een trekking gemaakt worden.



Om niet wederom met de bus naar het noorden te gaan is het vliegtuig gepakt en vloog een goede oude Fokker 26 het traject. De piloot was een held gezien de forse turbulentie en wist het toestel veilig op de grond te zetten. Vervolgens werd hij door vele vrouwen op de foto gezet. Wat een vak.
El Calafate, een aardig dorpje, is ook per bus te bereiken en is tevens de uitvalbasis voor een bezoek aan de veintisquero Perito Moreno. Vergeet hem niet! Een adembenemend schouwspel van de natuur. Het nationale park (reserva) wordt Los Glaciares genoemd. El Calafate ligt aan het meer Lago Argentino en je kunt vanuit hier excursies maken naar de gletsjers Perito Moreno (let op er is nog een plaatsje vele kilometers hoger met dezelfde naam), Upsala en naar de bergen Fitz Roy. In het dorpje zijn er touroperators waar je kunt boeken voor een mooie dag. Vergeet het niet. Dit moet je zien. Waarom? Weleens een ijskap (=ventisquero) van 4 kilometer breedte en 60 meter hoogte gezien? Viermaal groter dan de Alpenkap in Europa. En heb je wel eens de ysbrokken – als huizenblokken zo groot – van de kap zien afbreken zo’n elke 3 à 5 minuten en met een donderend geraas in het water horen en zien vallen? Onvergetelijk! Van de touroperators krijg je ruime mogelijkheden dit te bewonderen. In mijn geval was dat 3 à 4 uur. Eigenlijk toch nog te weinig.



Er is ook nog een mogelijkheid om over de gletsjer te lopen. Vraag de touroperator naar de mogelijkheden. Overigens wanneer je van Santiago de Chili naar Puerto Natales vliegt ga je over deze gletsjer en wanneer je links in het toestel zit kun je gedurende een half uur de gletsjer van boven bewonderen. Naast de ijskap kun je ook naar Lago Argentino wandelen. Langs Laguna Nimes met veel roze flamenco’s en verder wilde eenden en zwarthalszwanen. De Upsala gletsjer (80 meter hoog en 7 kilometer breed) kan ook bezocht worden en ik zou zeggen neem er nog een dag voor en ga langs een touroperator. Via een boot over het meer ga je naar de ijskap.




Península Valdés
Na de Perito Moreno kun je je weg vervolgen door oostwaarts te gaan naar de kust. Vanaf het stadje Comandante Luis Piedra Buena kun je op de bus stappen die je rechtstreeks naar Buenos Aires brengt. Een lange busreis met veel reizigers. Ik zou dat niet doen. Reizen door het schier oneindige gebied is zeker niet onaardig en geeft goed weer hoe Argentinië er uit ziet. Tussentijds uitstappen is bijna gelijk aan de vorige htitlee als het gaat om het landschap(!). Je zou ook kunnen uitstappen in het park José Ormaechea waar zeer vele versteende boomstammen liggen. Vulkanische asregens hebben tot deze boomstammen geleid. Puerto Deseado kan een tussenstop zijn en anders doorrijden tot aan Comodoro Rivadavia. Een imposante naam voor een plaatsje waar je westwaarts kunt gaan en via de Ruta 40 door de Andes kunt gaan naar José de San Martin, Tecka, Esquel en naar het hoger gelegen Bariloche. Anderzijds kun je ook de oostkust vervolgen naar het schiereiland Valdés. Ga dan naar de plaats Puerto Madryn. Een alleraardigst plaatsje om je tijd aan zee door te brengen of om naar Trelew te gaan. Maar de voornaamste reden is het bezoeken van het schiereiland Valdés. Rondom het schiereiland Valdés leven tussen oktober en maart grote aantallen zeehonden. Zeeleeuwen en zeeolifanten zijn het gehele jaar aanwezig. Er zijn geboortes (waar je bij staat) in februari en maart en tevens jagen de robben er in deze regio. En dat doen de Orka’s daar ook waarvan je getuige zult zijn. Orka’s zijn er van maart tot april omdat er dan veel jonge zeeleeuwtjes zijn. Het schiereiland zelf heeft kilometers ongerepte natuur en er zijn weinig toeristen. Ook zijn er walvissen van juni tot december. In de zomer zijn er ook pinguïns (september tot februari). Verder vele vogels en op het land vossen en guanaco’s. In het zuiden van de baai ligt bij Punta Loma een reservaat voor zeeleeuwen. Na bovengenoemde periodes gaan de dieren naar het zuiden. In het dorp kun je een excursie regelen. Neem een gids voor de broodnodige uitleg. Touroperators leveren die bij een excursie. Of ga op eigen gelegenheid maar dan moet je wel regelen dat je op het schiereiland vervoer hebt. Vanuit Puerto Madryn ga je naar Puerto Pirámides waar een kleine expositieruimte is. Van hieruit start de excursie of rondrit over het schiereiland. Via Punta Delgada – met zijn vuurtoren - naar het noorden: Punta Norte en dan weer terug naar het begin. Ondertussen rijd je langs het Isla de los Págaros waar duizenden vogels zijn en goed te zien met een verrekijker.




Cordillera de los Andes
Na het schiereiland kun je nog noordelijker naar Viedma, Bahía Blanca, Mar del Plate - dé badplaats voor de inwoners van Buenos Aires ("porteños") - en uiteindelijk Buenos Aires. Ga westelijk naar het noorden zoals ik gedaan heb. Via de Ruta 25 dwars door de Pampa naar de Cordillera de los Andes. Je komt in Trevelin en Esquel aan. Esquel, een Patagonische stadje, heeft het eind- / beginpunt van de Far West trein. The Old Patagonia Express. Het is mogelijk een tochtje te maken van 3 uur naar Nahuel Pan, een plek waar veel Tehuelches indianen zijn. Verder is het een stadje waar je al snel gauchos tegenkomt. Esquel is het startpunt voor het nationale park Los Alerces. De tocht gaat grotendeels over de meren Lago Futalaufquen, Lago Verde, Lago Menéndez en Lago Cisne. Vanaf de boot raak je al snel onder de indruk van de ongerepte bossen. Tevens van de uit het water rijzende Cerro Quimico, een berg van 1900 meter. Bij Playa Deseado ga je van boord. En wordt de Rio Arrayanes wandelend gevolgd. Langs Arrayane bomen kom je terecht bij de Cerro Torrecillas (2250 m). Je komt bij el Alerzal en wandel je naar de oudste Alerce bomen van de wereld. De bomen zijn tussen de 2500 en 3000 jaar oud. De gids heeft mij verrast en had mooie verhalen passend bij zulke oude bomen die de geschiedenis van de mensen volledig hebben meegemaakt. De excursie heet Circuito Lacustre en is te boeken in Esquel. Doen! Tenminste wanneer er genoeg water in de rivier staat. Dit kan voorkomen van december tot maart/april.




El Bolson
Na Esquel gaat het richting el Bolson, een stadje waarheen vele hippies in het verleden naar toe zijn gegaan. Waar ze waren toen ik er kwam weet ik niet. Wellicht tussen de zelfgemaakte voorwerpen die op de tweedaagse markt te koop worden aangeboden. In de nabijheid van el Bolson is het Circuito Mallin Ahogado. Hier is de Cascada Escondida (verborgen waterval). Het is te belopen en een mooie wandeling door de velden met hop waarvan Guilmes zijn bier maakt. In het park Lago Puelo, 15 kilomeer ten zuiden van el Bolson, zijn veel cipressen, beukenbomen en Ulmobomen.




Bariloche
Noordelijker gaat het met een van de vele bussen naar Bariloche ook wel “klein Zwitserland” genoemd. Een grote stad aan het Nuhuel Huapí meer. Het is een stad met een Alpenarchitectuur inclusief met chocolade cultuur. Er loopt zelfs een grote Sint Bernhardshond met een kruik rond..….De kerktoren speelt om 12 uur een melodie en er zijn op dat moment houten beelden in de toren te zien. Maar er is in de omgeving van Bariloche meer te doen. Er zijn excursies die zonder meer de moeite waard zijn. Het Circuito Chico: beginnend bij Avenida Bustillo langs het meer naar het hotel Llao Llao en door het achterland naar de Cerro Otto. Een prachtig uitzicht over de omgeving. Er is op de route een stoeltjeslift maar is zelf beklimmen niet mooier? Denk maar aan het uitzicht. Uitzicht heb je ook vanaf de Cerro Otto die acht kilometer voor Bariloche ligt. Met de bus er heen is het goed te doen. Ook is er een wandeling naar de Cerro López (2100 m). Het is een kleine drie uur wandelen langs het riviertje Villa Lopéz dat door de bossen loopt. Naar Llao Llao kun je ook met de bus en dan daar een wandeling oppakken.
Wanneer je op het meer wilt varen zijn daar twee mogelijkheden voor. Tenslotte kun je vanuit Bariloche naar Puerto Montt in Chili via de beroemde zeven meren route. Het gaat dan per boot en bus. Absoluut een aanrader.
Ga je niet naar Chili dan kun je met de bus naar San Martin de los Andes.




San Martin de los Andes
Een vriendelijk stadje dat aan het meer Lago Lacar ligt en goede verbindingen naar elders heeft inclusief richting Chili. Op het meer zijn boottochten mogelijk inclusief een tochtje naar het eiland Isla Santa Terisita in het midden van het meer. Buiten het stadje is er nog een waterval de Arroye Grande. Hier zijn ook rotsschilderingen. Tja, en dan de "el Camino de los Siete Lagos" (de weg van de zeven meren). Vanuit Bariloche kun je naar La Langostura gaan en dan richting Bariloche. Vóór la Langostura en de pas Puyehue van 1334 meter hoogte ga je naar Osorno in Chili. Of steek de Chileense grens over met de Puerto Tromen (1253 m) en je gaat dan langs de vulkaan Lanin, zoals ook het nationale park heet. De keus is aan jou. Òf de weg via de meren òf anders via de in de nabijheid gelegen rotsmassas en imposante rotsformaties. Ik ben via Junin de los Andes naar de pas Tromen gegaan (Er gaan bussen vanuit San Martin naar Chili). Het is een ongekend mooi landschap en daarmee kun je de reis in Argentinië afsluiten.




Vervolg van deze reis in Chili
Voor het vervolg van deze reis door Chili ga naar "de reizen door Chili 1999" of klik hier.


Ander jaartal, andere reis?
Klik hier als je terug wilt naar (1997, 1998, 1999, 2001 en 2004).


2001

Reisschema door Argentinië
In 2001 direct naar Buenos Aires gevlogen en is een volledig rondrit gemaakt door het noordelijke deel van Argentinië. De reisroute is: aeropuerto (Ezeiza), Buenos Aires, Cordoba, San Juan, Cerro Colorado, Valle de la Luna, San Juan, La Rioja, Talampaya, Catamarca, Santiago del Estero, Thermas de Hondo, Tucumán, Santiago de Estero, Valle del Tufí, Aconguila, Guimes, Stitlea, Jujuy, Corrientes, Posadas, Iguazú, Tigre, Buenos Aires, aeropuerto (Ezeiza).


De rondreis door Argentinië
Vanaf het vliegveld Ezeiza kun je een taxi nemen maar voor nog geen Peso stap je op de bus even buiten het vliegveld. De bus heeft nummer 86 en gaat vanaf het vliegveld naar La Boca. Je krijgt dan meteen een rondleiding door een grote stad en twee uur later ben je even voorbij het centrum en sta je in het park Lezama. Vlakbij dit park zijn diverse overnachtingsmogelijkheden en als je van de Tangodansen houdt verblijf dan in een van de hotelletjes aan het San Telmo plein. In het weekend kun je mee tangoën. Aan de andere kant van het park Lezama kun je, lopend maar beter is het, de bus te nemen om naar la Boca gaan. Een schitterende oude en bekende volkswijk die zich prima leent om een wandeling te maken en de vele kleuren in je op te nemen. Verder kun je ook hier je tangolusten botvieren. De stad zelf kent een aantal routes om te bewandelen maar zelf een route uitkiezen is hier niet moeilijk. Vergeet ook niet langs het Cementerio de la Recoleta te gaan. Het beroemde kerkhof waar naast vele staatslieden ook Evita Peron ligt begraven. Ga ook eens naar de Avenida 9 de Julio, de breedste weg ter wereld. Ik meende 2 maal 12 rijstroken geteld te hebben. Dan is het wandelen door de havenbuurt wat minder druk maar wel zo verfrissend. Een mooie boulevard met terrassen. Na Buenos Aires gaat het naar Rosario.





Rosario
Rosario is, na Buenos Aires, de grootste stad van Argentinië en ligt in de provincie Santa Fe. Het is een stad die een aantal leuke wandelroutes heeft om de stad goed te bezichtigen. Verder goede verbindingen naar onder andere Cordoba.




Cordoba
Cordoba ligt westelijk ten opzichte van Rosario tussen de Siërra Grande en de Siërra de Bunilla. Ook hier kan je met een stadwandeling de stad bewonderen en met name het Centro Historico met historische gebouwen. Verder zijn er twee aparte gebouwen: el Chalet de Hiërro (het ijzeren huis) ontworpen door Gustav Eiffel en la Casa Giratoria. De bovenste verdieping kan draaien en is in 55 minuten om zijn as. Ga eens naar de wijk Cerro de las Rosas dat ’s avonds een groot feest is met restaurants, clubs en terrassen. Als je genoeg hebt van de warmte dan kun je naar de badplaats Villa Carlos Paz. Het ligt aan een groot meer.


Cerro Colorado
Cerro Colorado is drie uur bussen. Het is een archeologisch park van zo'n 30 km2. Gekleurd met tekeningen van dieren (puma, lama). Verwering heeft de rotsen de kleur rood gegeven. Er is een excursie (minder dan een dagdeel) met een gids. Daar de bussen pas laat in de middag terug gaan, zou je terug kunnen liften.




San Juan
San Juan ligt nog westelijker dan Cordoba en de busrit is 9 uur. Het is een stad zonder allure en je kent de stad al snel. Maar buiten de stad zijn er plekken waar je geweest moet zijn! Ten eerste is de moeite waard Difunta Correa.



Ten tweede is er een geweldig landschap met indrukwekkende rotsformaties. Het ligt 350 kilometer ten noorden van San Juan. Het is het Parque Provincial Ischigualasto. Een plek die miljoenen jaren terug gaat in de tijd. Verder is er een Valle de la Luna (maanvallei) met grillige formaties. Er zijn / worden fossielen gevonden die je zelf ook ziet liggen. Verder zijn hier skeletten van dino's ontdekt. Feitelijk zijn hier een drietal geologische tijdperken bijeen met alle daaraan verbonden "eigenaardigheden". Wat te denken van Valle Pintado, Lámpara de Aladino, Cancha de Bochas en Esfinge? Het gebied wordt ook wel eens Barrancos Colorades genoemd. Loop door het gebied en laat de gids je vertellen over het ontstaan van deze vlakte.




Je mag dit deel van het land niet vergeten om aan te doen. Het is wellicht te overwegen om niet vanuit San Juan maar vanuit la Rioja hier naar toe te gaan. Het is dichterbij en ik heb ondervonden dat de gids beter was dan die uit San Juan. De afstand is ook korter.
Vanuit San Juan zijn er goede verbindingen naar onder andere Mendosa, Rioja, Tucúman, Stitlea, Cordoba. En als je dan reist ga dan via de titleas Sierras. Wat een landschap.


La Rioja
Rioja is een mooie uitvalsbasis voor de grote canyon. Ligt aan een uitloper van de Andes. De stad zelf heeft aan zijn Plaza de Armes of te wel aan zijn Plaza de 25 de mayo de belangrijkste gebouwen. Een stadswandeling is aan te bevelen. En als je voorbij een kruidenwinkeltje komt koop dan eens van die kruiden. Ze zijn afkomstig uit de regio. Ook buiten de stad ligt Valle de la Luna, Quebrada los Suces, Chilecito (dal tussen twee gebergtes) en Talampaya (ruim 200 km). Een zeer imposant en groot rots en canyongebied. Tot 130 meter hoogte en hoe nietig voel je je in de canyon. Ga naar een reisbureautje en schrijf in voor een excursie. Beide een dagdeel zodat je de gehele dag onderweg bent. Op eigen gelegenheid kun je ook naar Talampaya gaan. Wel wat complex. Met de bus van Villa Union naar Patquia of de bus van San Juan naar Chilecito. Dan bij de afslag uitstappen en ruim 10 km lopen (of liften). Het zou wel eens zo kunnen zijn dat er niet genoeg mensen zijn voor de excursie met een reisbureau. Wat ik vervolgens gedaan heb is naar de grote hotels gaan (aan de Plaza!) en vragen of zij de excursie kunnen regelen of ze weten wie de gids is. Zij kennen de gidsen en de kans is groter dat je slaagt dan te wachten op voldoende mensen via het reisbureau. Of de gids voldoende Engels spreekt merk je pas op de tocht naar Talampaya. Gelukkig is er niet zo veel uit te leggen. Na de entree in het park, ga je naar een expositieruimte waar gewacht wordt tot er acht mensen zijn. Met een transportkarretje vertrek je dan. De volgende persoon zal dan weer moeten wachten tot er weer genoeg zijn om te vertrekken. Je gaat grotendeels door een kloof c.q. droge rivierbedding. Droogte en erosie hebben de grillige rotsformaties gevormd. Zoals Algarrobo negro, el Catedral, Los Reyes Majos, el Cura en el Monje. Verder zijn er rotstekeningen. Een tweede plek om niet te vergeten is de Valle de la Luna. Hier is de uitleg van een gids meer gewenst. Opmerkelijk is het ook dat de fossielen niet beschermd worden.




Catamara en Santiago del Estero
Catamara en Santiago del Estero zijn leuke stadjes. Een stadwandeling is aangenaam. Verder kun je naar Thermas de Rio Hondo die liggen op 90 km van Santiago af. Het is per bus te bereiken. Verder is er naast de Thermas een groot kunstmatig meer. Een prettige badplaats. Santiago ligt in een fraai glooiend landschap met cactussen (Cordónes). Er is tevens een Valle de las Capillas.




Tucúman
In twee uur ben je in Tucúman. Ga naar het toeristenbureau om een bezoek te kunnen maken naar Tafí. Een mooie rit per bus en na een pas op 2000 meter kom je in het dorpje uit. In de nabije buurt (el Mollar) is tevens een meer en staan er diverse menhirs, tot wel 2,5 meter hoogte, op hellingen. Kortom gelegenheid tot een mooie foto wandeling. Een ander punt zijn de indiaanse ruïnes van Guilmes. Neem de bus naar Guilmes (eigenlijk is het de lijn van Calafate naar Santa Maria) en bekijk de ruines van de Guilmes. Het laatste stuk zul je wel moeten lopen of liften. Immers, de bus gaat tot de uitvalsweg.




Stitlea
Eerst ga je naar Calafate, een busrit van twee uur. In Cafayate kun je naar de bodega Etchart, juist Albert Heijn hatitle hier onder andere zijn Argentijnse wijn vandaan. Of, als je meteen door wilt: je kunt als lunch in het plaatsje empanadas inslaan. Stap over naar Stitlea en die bus doet er vervolgens 3,5 uur over. De weg naar Stitlea zul je niet zo snel vergeten. De lijnbus rijdt hier gewoon door heen. Jammer dat de chauffeur niet elke keer (!) gevraagd kan worden om even te stoppen. Een officiële excursie is er niet. Er is wel een tweedaagse excursie met een gids in een personenauto in de regio. Er wordt overnacht en wat je in de tweede ochtend ziet is bijzonder indrukwekkend. Wat een rotsformaties. Ook de cactussen in het landschap zijn prikkelend. De stad is fraai en ook hier loont het de moeite om een uitgebreide stadswandeling te maken of de (natuur)indrukken te verwerken.




Jujuy
Jujuy is een vriendelijk stadje. En je kunt een mooie wandeling maken door het oude centrum. Verder heeft het een excursie naar Purmamarca. Je kunt dit ook per lijnbus doen en wellicht zie je ook nog de gaten in de vloer van de bus. De duur is 2 uur. Vraag wanneer de bus terug gaat en van welk punt. In het dorpje zelf is niet zo veel te zien maar die achtergrond, die berg, die kleuren. Met recht wordt dit "Los Siete Colores" (de zeven kleuren) genoemd. De verschillende kleuren geven de ouderdom aan. In dit geval van 570 tot 70 miljoen jaar. Verder gaat er een bus maar Tilcara. Een klein bergstadje met een rijke historie. Er is een vesting, el Pucará en musea. Vanuit Jujuy is er vervoer door de Gran Chaco. Helaas wordt er voor een flink deel ’s nacht gereden zodat je het indrukwekkende van de vlakte voor een deel ontgaat. Je reist vervolgens naar Corrientes en dan naar Residencia. Hier kom je in een streek waar het flink benauwd is. Dit geldt min of meer ook voor het laatste stuk via Posadas naar Iguazú.




Iguazú
Iguazú wordt bereikt na zes uur bussen gerekend vanuit Posadas. Veel houtzagerijen en de aarde is rood gekleurd. Maar daar kom je niet voor. Wel voor de watervallen en misschien ook nog voor de Subarú, die op de menukaarten staat van de restaurants. Je kunt lange tijd de watervallen bewonderen en kunt aardig wat aflopen om te fotograferen. Verder is er een wandeling naar een punt om van daaruit per boot op het meer te varen waarbij je aardig dicht bij de afgrond komt. De la Garganta del Diablo is beter te zien vanuit de lucht. Met een helikopter is dat te realiseren. Tenslotte kun je naar het drielandenpunt. Ietsje anders dan ons drielandenpunt.
Na de watervallen gaat het naar Buenos Aires per bus. Vertrek om 13.15 uur P.M. en aankomst de andere dag om 7.30 uur A.M. Het is te doen en de verschillen in het landschap zijn de moeite waard. Tenslotte kun je in Buenos Aires bus "86 Aeropuerto" nemen om naar het vliegveld te gaan.



Ander jaartal, andere reis?
Klik hier als je terug wilt naar (1997, 1998, 1999, 2001 en 2004).


2004

De rondreis
De rondreis is, met name, gericht op de landen Paraguay en Uruguay. Tussen beide landen ligt Argentinië en gezien de voorkeur voor het reizen met een bus is Buenos Aires als startplaats uitgekozen, om van hieruit naar beide landen te gaan. Om naar Uruguay te gaan kun je per bus gaan maar aantrekkelijker is het per schip. BuqueBus vertrekt vanuit Buenos Aires naar Montevideo en Colonia en nadat je het land gezien hebt kun je Uruguay verlaten via de grens Stitleo (Uruguay) en Concordia (Argentinië). Vanuit Concordia kun je eenvoudig per bus naar de grensplaats Posadas (Argentinië) en Encarnacion (Uruguay) om dit land dan weer te verlaten via Asuncion. Je gaat dan per bus naar Formosa en Corrientes. Vervolgens Resistencia en Santa Fe naar Buenos Aires.
Wanneer je in Buenos Aires bent is het de moeite waard om (met name in het weekend) naar Tigre te gaan. Een heus watergebied a la de Biesbos waar mensen wonen met hun eigen boot aan hun erf, of waar na een rondvaart door het gebied de mensen uitgebreid eten in een van de vele restaurants. Één grote picknick met of zonder barbecue. Een rondvaart door de kanalen mag ook niet gemist worden.



Verder is in dit jaar kennis gemaakt met een land dat zijn muntwaarde van 1 Peso is gelijk aan 1 Dollar heeft zien dalen tot 1 Dollar is 0,33 Peso. Voor mij als reiziger zeer aantrekkelijk maar voor de inwoners vele male minder. Wat verder opviel is de vele politie dan wel bewaking bij banken en op de straten.

Ander jaartal, andere reis?
Klik hier als je terug wilt naar (1997, 1998, 1999, 2001 en 2004).


Beschouwing
Het is een zeer groot land met vele natuurparken en uitermate veel stadje en natuurschoon om te bezichtigen. Of het nu de waterevallen van Iguazu zijn, de geldige rotsen van Talanpaya, de alerces bomen, de ijskap Perito Moreno danwel het natuurreservaat Torres de Paine het blijft een indrukwekkend geheel. Op enig moment ben ik voor een lokale televisie geintervieuwd en is mij gevraagd waarom ik naar Argentinië was gekomen. En of ik het de Argentijnen kon aanraden ook naar de Torres del Paine te gaan. Natuurlijk, maar - en dat vroeg ik mij later af - wat gebeurt er wanneer er miljoenen Argentijnen dit ook zouden doen? Zou het dan nog steeds ongerept blijven? Voetje voor voetje door de Torres? Ik moet er niet aan denken. Ik denk dat dat niet zal gebeuren. Het is te groot en er is ruimte genoeg. Er zijn voldoende plekken waar je naar toe kunt gaan en waar geen excursies zijn. Een groot voordeel is het als je zelf je reist kunt bepalen. Hoe je ook reist steeds zijn er interessante zaken om te bekijken. Het zuiden met zijn Patagonië, zijn Tierra del Fuego: één enorm natuurreservaat. De Andes met zijn bergmeren. Of de grasvlakte (La Pampa) die zo mooi is wanneer de (avond)zon erop schijnt. Ook heeft de oostkust zijn bijzonderheden. En wat te denken van het noordelijke gedeelte van het land met de plaatsen Stitlea en Jujuy. Of Talampayo en de Valle de la Luna? De Gran Chaco is voor liefhebbers. Alle ruimte en je kunt een auto overal parkeren. En denk niet dat het een saaie vlakte is. Tenslotte de "uithoek" waar Iguazu ligt met zijn fenomenale watervallen. Geweldig. Ik zou zeggen kies je route aan de hand van je eigen eisen / wensen / mogelijkheden en wellicht dit reisverhaal en je zult een onvergetelijke periode hebben.


Reageren?
Voor diegenen die meer willen weten of een reactie hebben op "Zuid Amerika" kunnen dit doen door middel van onderstaand e-adres. In verband met spam is het e-adres zonder de tekens "apestaartje" en "punt" weergegeven. Vervang de twee woorden door de twee, bekende, tekens. Het adres is: reizen-zuid-amerika[apestaartje]hotmail[punt]com


Auteursrecht
Respecteer het auteursrecht op de foto's. Vraag toestemming per e-mail als je een foto wilt gebruiken. De foto wordt dan gemaild, indien gewenst, in een betere kwaliteit dan de versie die op deze website staat.







Begin van deze pagina



Begin van reisverslag Argentinië 1997

Begin van reisverslag Argentinië 1998

Begin van reisverslag Argentinië 1999

Begin van reisverslag Argentinië 2001

Begin van reisverslag Argentinië 2004



Naar beginpagina Zuid Amerika