Paraguay



Paraguay 2004



Landinformatie
Land: Paraguay.
Inwoners: 4 miljoen.
Hoofdstad: Asuncion.
Inwoners: 1,2 miljoen.
Oppervlakte: 8 maal Nederland
Landschap: rivieren, Gran Chaco
Taal: Castellano (Spaans), Guaraní.
Tijd: 3 uur t.o.v. GMT (zomertijd 4 uur)
Geld: Guaraní
Waarde: 1 dollar = 5,709 Guaraní
1 Euro = 7,248 Guaraní
1 Guaraní = 0,00015 Euro
Trefwoorden
Stitleo Monday
Rivieren
Rio Parana
Rio Paraguay
Rio Pilcomayo
Rio Apa
Watervallen
Gran Chaco
Mennonieten
Luidruchtige buskaartjes verkopers
Reisschema
Het reisschema kent de volgende plaatsen.
Encarnación
Ciudad del Este
Coronel Oviedo
Concepción
Pozo Colorado
Asunción
Caacupé
Wereldomroep
De wereldomroep op de korte golf voor ontvangst in Zuid en Midden Amerika gedurende de zomertijd in Nederland:
00.00 - 00.30uur:15540kHz 01.00 - 01.30uur:17605kHz 02.00 - 02.30uur: 5970kHz 03.00 - 03.30uur: 6190kHz 05.00 - 05.30uur: 6190kHz 06.00 - 06.30uur: 6165kHz 07.00 - 07.30uur: 6165kHz 11.30 - 12.00uur: 6020kHz 23.00 - 23.30uur: 7605kHz
Meer weten? www.wereldomroep.nl/gids



Klimaat
Het zuiden van Paraguay is vochtig met regen dat vtitle gedurende het gehele jaar. In het oosten van het land nabij de Braziliaanse grens vtitle er zo’n 2000 mm regen. Wat betreft de zon is het in de maanden oktober, november, december tot maart rond de 35 graden met uitschieters van 25 tot 40 graden. In de winter (let wel zomer in Nederland is winter in Paraguay) schommelt het tussen 6 en 20 graden. Asunción kent een neerslag van 40 mm in augustus en in de zomermaanden van ongeveer 150 mm per maand. In een ander deel van Paraguay (het noordwesten) beter bekend als de Gran Chaco ligt de temperatuur rond de 40 graden en valt er ongeveer 1000 mm regen per jaar.


Mennonieten
Anderhalve eeuw nadat het utopia van Jezuïeten en Guaraní was opgebroken, werd Paraguay het beloofde land voor de Mennonieten, Christenen die zich tijdens de reformatie afkeerden van de katholieke kerk. Het zijn wederdopers: ze geloven dat dopen pas zin heeft als je volwassen bent omdat je dan zelf kiest. Mennonieten hebben gemeenschappen met een losse structuur en zijn pacifistisch. Oorspronkelijk komen de volgelingen van de Fries Menno Simons uit Nederland. Ze kregen het moeilijk in het zeventiende-eeuwse Pruisen omdat hun beweging een slechte naam had gekregen. Catharina de Grote hoorde van hun legendarische werklust en nodigde hen uit om een gebied in de Oekraïne vruchtbaar te maken. Nadat de communisten Rusland overnamen, werden de Mennonieten na anderhalve eeuw het land uit gewerkt: ze probeerden terug te keren naar Duitsland (waar ze werden opgevangen, maar niet mochten blijven) of vluchtten over rivieren tot in China. Naast Canada, bleek enkel Paraguay te wachten op hardwerkende kolonisten om nauwelijks bevolkte gebieden te bewonen.


Tip
Geef een muisklik op de foto en deze wordt vergroot.
Om weer teug te gaan naar de andere foto's klik, links boven in de werkbalk, op het groene pijltje ( ).


De reis door Uruguay

Vooraf aan de reis
Het zal een paar jaar geleden zijn geweest dat ik in de bus over de Gran Chaco, in Noord Argentinië, reed. De reis ging van Juy Juy naar Buenos Aires. De Paraguayaan, die naast mij in de bus zat zei, toen ik hem vroeg of Paraguay een mooi land is en wat er zoal te zien is. Hij keek me wat vreemd aan en zei dat er alleen maar doorvoer van goederen was. Verder “nada que ver”. Niets te zien? Oké, er waren mijns inziens geen grote bolwerken te zien. Maar niets te zien?? Nou, dat wilde ik wel eens meemaken. En hiermee was een doel ontstaan om niet alleen naar Paraguay te gaan maar tevens eens te kijken hoe het in Uruguay eruit ziet. De twee kleinste landen van Zuid Amerika. Vanuit Buenos Aires kun je direkt met de bus naar Posadas en wanneer je dan de Rio Paraná oversteekt ben je in Encarnación (Paraguay). Een andere route is, zoals ik heb gedaan, door de reguliere ferry naar Montevideo te nemen, door Uruguay te reizen en vanuit Salto door Argentinië naar Encarnación (Paraguay) te gaan. Een mooi vooruitzicht.


Reisschema
Vanuit Posada (Argentinië) ga je met een bus(je), vertrekkend vanaf het busstation, naar de grens. De chauffeur wacht tot een ieder zijn legitimatie heeft laten zien, en dat gaat snel. Omdat je een paspoort hebt, is er meer tijd nodig voor jou dus om de bus niet te laten schieten zorg er voor dat je als eerste bij de migratie staat anders…het volgende busje. Dan door naar Encarnación. Let op dit busje rijdt het busstation in Encarnación voorbij. Dus laat weten dat je daar wilt uitstappen. Vanuit Encarnación naar Trinidad en Jesús. Aansluitend Encarnación via min of meer de Rio Paraná naar Ciudad del Este. Van hier uit naar Salto Monday (waterval). Vervolgens via Coronel Oviedo naar Pozo Colorado. Ondanks andere berichten en vermeldingen is hier geen overnachting. Midden op het kruispunt staand, kijk je waar je vandaan kwam of verder op naar de Mennonieten gemeenschappen, de Gran Chaco. Wat over blijft is de weg naar Asunción. Vanuit Asunción naar de bizarre kathedraal van Caacupé en aansluitend naar Piribubuy gegaan. Tenslotte vanuit Asunción de Rio Paraguay overstekend over de Gran Chaco in Argentinië naar Formosa.


Encarnación
Komend met de (lange afstand) bus vanuit Argentinië, staat er buiten het busstation een busje dat je naar Encarnación brengt. Je zult je in Encarnación verbazen over de omgeving, het ontbreken zo nu en dan van asftitle en de straathandel op de stoepen (of wat daar voor door gaat). Er wordt op de grens gestopt om naar de migratie te gaan en eventueel geld te wisselen. Let wel dat je met een paspoort komt en dat duurt langer dan het tonen van een plaatselijke legitimatie. Wanneer je als eerste bij de migratie staat maak je kans om nog in dezelfde bus te stappen. Anders wordt het de volgende. Voor het wisselen van geld kun je ook bij banken in Paraguay terecht waar je dan ook meteen verbaasd zult zijn over de beveiliging van die banken. Gewapende mannen met kogelriemen en strenge blik moeten toekomstige bankrovers weerhouden om binnen te komen. Wanneer er een geldtransport is, komt er een waar "toneelstukje". Het stadje zelf is niet onaardig. De meeste herrie wordt gemaakt op het busstation. Zo heb ik het nog nooit meegemaakt. Schreeuwende kaartverkopers waarvan de een nog luidruchtiger is dan de ander. Zo gauw je in de bereikbaarheid van loketten komt worden de steden waar de bussen naar toe gaan geschreeuwd en wordt je honderd keer gevraagd of je naar Ciudad del Este of Asunción wilt gaan. Probeer hier maar eens een uurtje te blijven. Aan de Rio Paraná een halve kilometer van het busstation is een mercado municipal en aan de oever van de rivier een Plaza. Het was eens zo mooi….. Voor degenen die op zoek zijn naar een onderkomen: Hotel Germano tegenover het busstation. Prima, redelijke prijs en prettig. In het stadje zelf is niet zo veel te beleven. Wel in de nabije omgeving is er een bezienswaardigheid: Trinidad & Jesús.




Trinidad & Jesús
Het zijn een tweetal ruïnes van Jezuïetenkloosters die goed bewaard zijn gebleven. Ongeveer 25 kilometer van Encarnación via de Ruta 6. (Ja, ja daarvoor zul je naar het busstation moeten gaan). Jesús is nooit afgebouwd geweest en heeft geen dak. Het is de moeite waard om het te bezoeken. Dit was het dan wel in deze regio en door nog een keer naar het busstation te gaan kun je het kaartje kopen voor Ciudad del Este.




Ciudad del Este
Een grotere stad dan Encarnación. Het busstation ligt buiten het centrum en er tegenover ligt hostal Tiá Nancy. Je hebt er waar voor je geld en om naar het centrum te gaan is er voor de deur een stadsbus. Let op dat je een “gewone” stadbus neemt en niet die luxe die de grens passeert. Er wordt een tamelijk hoog bedrag gevraagd voor een ritje. Het centrum is eigenlijk de directe toegang tot de grens met ontzettend veel straathandel. Wil je de grens over dan is daartoe alle gelegenheid en per brommer of busje wordt je vervoerd. Ja en waarom zou je dan de grens over willen? Nu, voor de waterval Foz do Iguacu. Hier kun je voor een dag de grens oversteken en een bijzonder fraaie catarata zien.



Een andere zeer onbekende bezienswaardigheid is de waterval Stitleo Monday. Ik ben van mening dat wanneer Iguacu niet van hier uit te bereiken zou zijn er meer mensen naar deze waterval zouden komen. Maar goed onbekend onbemind en niet druk. Met de bus, die langs Hotel Tía Nancy gaat, kom je in een gebied waar huisjes en wegen zijn die “anders” zijn dan in het centrum. Je vraagt de chauffeur om je te waarschuwen als je er bent. Geen zorgen Stitleo Monday kent ook hij. Vervolgens loop je naar de waterval. Hij is 80 meter hoog en er is een park bij waar het prettig wandelen is. De terugreis kan met dezelfde bus; er is een frequente lijn. Concepción is de volgende stad in Paraguay.




Concepción
Via de stad Coronel Oviedo, waar de straathandel welig tiert en bij het stoppen van de bus – op de kruising naar alle windstreken en waar zo elk half uur wel een bus voorbij gaat - staan de mensen hun waren aan te bieden. Van ijs tot kip, vlees aardappels, eieren en maïs. Omkomen van de honger bestaat bijna niet. Een tamelijk grote stad. Nauwelijks bezienswaardigheden en verder warm. Het is meer een opstap om via het noordwesten (de Gran Chaco) naar Bolivia te gaan. Als je naar Bolivia gaat houdt er rekening mee dat er geen officiële grens is voor migratie en je onherroepelijk wordt teruggestuurd. Zelfs een valse naam opgeven helpt niet. Vraag de busonderneming waar het wel kan. In ieder geval in Asunción en mogelijk ook in Pozo Colorado. Van deze laatste stad ben ik niet zeker. Zie hiervoor de route naar Asunción.



Het lag in mijn bedoeling op in Pozo Colorado een dag te blijven. Maar op dat kruispunt, midden in de Gran Chaco, was de Parador er al twee jaar niet meer. Er passeren veel bussen dus het is geen probleem om verder te reizen. Je kunt ook in noordelijke richting vanaf dit punt naar de (Duitse) nederzettingen van de Mennonieten zoals Neu-Halbstadt of Filadelfia gaan. Eventueel naar de oostelijke grens het Amazone gebied doorkruizen. Na een paar uurtjes hield ik het voor gezien en stapte in een bus zonder airco maar met geopende ramen (die niet dicht gingen) en kon de wind door mijn haren en om het fototoestel waaien. Zes uur later was ik in Asunción.




Asunción
Nog geen seconde stond ik op het busstation of het schreeuwritueel begon weer. Zonder op of om te kijken, desnoods al lezend, wordt er getracht de naam van een reisbestemming te roepen. In dit geval Encarnación. En dit gebeurde op het moment dat de buurman kaartverkoper daarmee begon. Het hoofd kwam zelfs niet omhoog. Neen geef mij de rust maar van de Argentijnse busondernemingen. Maar goed het is hier Paraguay. De stad is prima en heeft meer te bieden dan Ciudad del Este of Encarnación. Er zijn grote en veel oude koloniale huizen en gebouwen. Je moet overigens wel met de bus naar het centrum. Ja, lopend is nogal ver. Ik kon voor mijn hostal uitstappen en het bestond nog in tegenstelling tot de vijf andere hostals die ik uit de Lonely Planet had gehaald. De rest was er dus niet meer. Residencial Itapúa was er wel en was schoon, fraai en er eas een ontbijtje voor me. Van hieruit is het centrum dichtbij en kun je stadswandelingen maken. Ik had er een paar. Door het centrum, langs de rivier met zijn sloppenwijk, naar het station en het treinmuseum en de dierentuin. Ik trof het verder om een protestdemonstratie mee te maken. Gezien de hoeveelheid agenten en militairen en het soort bewapening zou je het idee kunnen krijgen alsof er een burgeroorlog kon uitbreken. Uiterlijk vertoon is hier iets anders dan in Nederland. Ook het paleis was fors bewapend door het leger en heb ik het fotograferen maar bewaard voor een dag later.
Omdat ik niet via dezelfde rivierovergang wilde gaan, kwam ik er achter dar er westelijk van Asunción een rivier c.q. een grensovergang is en dat er ook een maatschappij is die een buslijn heeft die gaat van Asunción naar Formosa of verderop naar Resistencia/Corrientes. Vraag op het busstation naar busonderneming Godoy.




Nabeschouwing
In Paraguay zijn het de drie grote steden waar de meeste mensen wonen. Er zijn oude koloniale gebouwen maar verder is er weinig wat je langer in het land houdt. Goed de ruïnes van de Jezuitenkloosters zijn een trekpleister en de watervallen. Het is niet veel, maar ik heb een indruk van het land gekregen die ik niet zou hebben willen missen. Contact met de inwoners is ook in dit land niet moeilijk maar opvallend was het wel dat men nogal mopperde op het eigen land. Mij is goed bijgebleven de stilte bij de Stitleo Monday en de uitgestrekte Gran Chaco. Geweldig om daar door te reizen. En zo heeft elk land iets om zich te onderscheiden van een ander land. Ook daar kun je trots op zijn. Alleen of de Paraguayenen dat ook doen vraag ik mij af.


Reageren?
Voor diegenen die meer willen weten of een reactie hebben op "Zuid Amerika" kunnen dit doen door middel van onderstaand e-adres. In verband met spam is het e-adres zonder de tekens "apestaartje" en "punt" weergegeven. Vervang de twee woorden door de twee, bekende, tekens. Het adres is: reizen-zuid-amerika[apestaartje]hotmail[punt]com


Auteursrecht
Respecteer het auteursrecht op de foto's. Vraag toestemming per e-mail als je een foto wilt gebruiken. De foto wordt dan gemaild, indien gewenst, in een betere kwaliteit dan de versie die op deze website staat.











Begin van deze pagina

Begin van reisverslag Paraguay



Naar beginpagina Zuid Amerika