---

Peru

---

Perú 2006 2009

Landinformatie Land : Perú. Inwoners : 27 miljoen. Hoofdstad: Lima. Inwoners : 7 miljoen. Oppervlakte: 31 maal Nederland Landschap: kust, hooggebergte, valleien, Amazone gebied Taal : Castellano (Spaans), Quechua, Aymara. Tijdverschil: -5 uur t.o.v. GMT. Geld : Nuevo sol Waarde : 1 dollar = 3,11 soles 1 euro = 4,05 soles 1 nuevo sole = 0,246 euro.

Trefwoorden Land van de Inca's Koloniale steden Mysteries Enorme bouwstenen zonder cement Titicaca meer Machu Picchu Colca canyon Paracas chiviche Ballestas eilanden Wel Catedral / geen Catedral poormans galápagos Nazca lijnen Hoogteziekte

Reisschema 2006: Luchthaven Jorge Chavez, Lima, Pachacamac, Pisco, Reserva Nacional de Paracas, Tambo Colorado, Ica, Nazca, Lijnen van Nazca, Arequipa, Mollendo, Civay, Canon del Colca, Cabanaconde, Puno, Sillustani, Cusco, Puca Pucara, Pisac, Sacsayhuaman, Tambo Machay, Qenco, Urubamba, Ollantaytambo, Aguas Callientes, Machu Picchu, Abancay, Andahuaylas, Ayacucho, Huancayo, La Oroya, Lima. Reisschema 2009: Lima, Pisco, Huaraz, Caraz, Chimbote, Trujillo, Cajamarca, Chilayo, Piura, Mascará (grens).

Wereldomroep De wereldomroep op de korte golf voor ontvangst in Zuid en Midden Amerika gedurende de zomertijd in Nederland: 00.00 - 00.30uur:15540kHz 01.00 - 01.30uur:17605kHz 02.00 - 02.30uur: 5970kHz 03.00 - 03.30uur: 6190kHz 05.00 - 05.30uur: 6190kHz 06.00 - 06.30uur: 6165kHz 07.00 - 07.30uur: 6165kHz 11.30 - 12.00uur: 6020kHz 23.00 - 23.30uur: 7605kHz Meer: www.wereldomroep.nl/gids

Klimaat
Dat is niet in een zin samen te vatten. Feitelijk heeft Perú een aantal klimaten. Het heeft mij nogal wat moeite gekost om te kijken in welke periode je het beste zou kunnen reizen. Immers in de Peruaanse zomer (in Nederland is het dan winter) is het aan de kust gedurende de maanden december, januari en februari warm zomerweer met temperaturen van 25 tot 30 graden Celsius. In de maanden juni, juli en augustus is het minder fraai en zijn de temperaturen rond de 10 graden Celsius. Verder is het van juni tot oktober elke dag mistig en is er nauwelijks zon. Blijf je alleen aan de kust dan is hier op in te spelen.
In de Andes is het frisser tot koud met temperaturen van 7 tot 18 graden. Er is een droog seizoen dat loopt van mei tot oktober. Er zijn dan warme, droge dagen met koude nachten. De regentijd is van oktober tot mei. Dit is ook het geval in het Amazonegebied. Er kunnen dan ook forse overstromingen zijn. In de zomer is het echter warm en vochtig met temperaturen van 25 tot 30 graden Celsius.
Dit betekent dat met een rondreis òf je het weer over je heen moet laten komen òf een overlappende periode moet kiezen.
Daar ik via de Andes mijn reis wilde besluiten moest ik er zeker van zijn dat de wegen niet onbegaanbaar zouden zijn, zodat de busreis voor één of meerdere dagen afgelast zou worden.
Het is allemaal goed gekomen en ben ik eind februari gestart vanuit Lima. Langs de kust naar Arequipa. Vanuit deze stad naar Puno en dan naar Cusco. Dit allemaal met zomers weer. Wel is er een temperatuursverschil tussen Lima en Arequipa. Vanuit Cusco zit je midden in de Andes en zou ik te maken hebben met de regentijd die dan wel op zijn eind zou lopen. Ik reisde tot begin halverwege april.
Het heeft geregend maar marginaal en eerst in de (na)middag en avond/nacht. Verder is de hoeveelheid regen niet zodanig geweest dat er geen (bus) verbindingen waren tussen de plaatsen Cusco, Albancay, Andahuanca, Ayacucho, Huancayo. Er is slechts één dag geweest met motregen en daarmee was er nauwelijks tot geen uitzicht maar de weg was goed bereidbaar: het had slechter gekund. In ieder geval over het geheel gezien een gunstige periode.


Hoogteziekte
Hoogteziekte is een veel voorkomend verschijnsel in Zuid Amerika. Door de grote hoogteverschillen binnen een land kan het zijn dat je op het ene moment op 100 meter hoogte bent en een paar uur later op 2500 meter. Snel op hoogte komen kan - dit is voor een ieder verschillend - verschijnselen geven van misselijkheid, hoofdpijn, vermoeidheid. Wanneer je zorgt voor een geleidelijke overgang van laag naar hoog en je neemt jezelf in acht, drinkt veel, neemt rust, voorkomt grote inspanningen dan zul je nauwelijks problemen ondervinden.
Voor een reisschema is het zinvol de hoogte in de gaten te houden van de plaatsen waar je heen wilt. Weliswaar wordt er gezegd dat een eerste stijging naar 2500 nog geen effect heeft maar dat heb ik zelf anders ervaren. Vanaf deze afstand is het in ieder geval goed rekening houden met je inspanningen. Andere voorzorgsmaatregelen zijn er in de vorm van paracetamol en veel drinken. Ook het gebruik van mate de coca heeft een positieve inwerking. Mate de coca is een thee getrokken van cocabladeren. Lekker en legaal.


Tip
Geef een muisklik op de foto en deze wordt vergroot.
Om weer teug te gaan naar de andere foto's klik, links boven in de werkbalk, op het groene pijltje ( ).



Perú 2006
De reis door Perú in 2006 is een reis ten zuiden van Lima. De reis in 2009 is een reis ten noorden van Lima. Vandaar Perú 2006 en Perú 2009. Perú 2009 is het begin van een reis naar noord Perú, Ecuador en de Galápagos eilanden.


De reis door Perú 2006

Luchthaven
Vanaf de luchthaven, Internacionaal Jorge Chavez, in Lima kon je in 2006 per taxi (taxi Remisse CMV of Taxi Remisse Mitsuiu of Taxis Verdes) en na wat gezoek zelfs met een busje naar je onderdakadres, zie de lonely planet gids (www.lonelyplanet.com). Handiger is het om voor Bus Urbanito te kiezen. Echter de genoemde bedrijven zijn er, op een na, niet meer. Er is nog maar één taxibedrijf en die rekent een fors bedrag (50 USD) voor een ritje naar het centrum. Of je accepteert de prijs of je maakt een keuze uit de vele taxichauffeurs bij de uitgang van het vliegveld. Het zal in ieder geval minder duur zijn dan de taxi van 50 dollar. Voor de buitenwijken zoals Miraflores, San Isidro of Barranco is de prijs iets hoger. Het is dat je dat weet. Op de luchthaven kun je officieel geldwisselen: nuevos soles of dollars. In de stad zelf is pinnen op veel plaatsen mogelijk. Zowel soles als dollars. Dollars zijn niet noodzakelijk en excursies die een prijs in dollars kennen, geven je ook de mogelijkheid om in nuevos soles te betalen. Wisselen op straat komt ook voor en euro’s zijn minstens zo gewild als dollars.

Lima
Lima, een van de grootste steden van Zuid Amerika met een aantal mooie plaza’s (o.a. Plaza San Martin) en koloniale gebouwen. Verblijf eens in het centrum, maar ook in de wijk Miraflores. Een geweldige, rustige, mondaine wijk aan de kust. Flink contrast met Centraal Lima.
Je kunt al lopend de stad bezichtigen. Het kan ook per taxi. Voor rond de 3 à 5 soles heb je een rit in de stad en voorkom je onaangename situaties door bijvoorbeeld zonder camera komen te staan. Gedurende de avond/nacht is een taxi zeker aanbevelenswaardig.

Busstations
In nagenoeg geheel Perú zijn er een paar bus terminals (terrestre) waar alle buslijnen bijeen komen. In alle andere gevallen liggen de busondernemingen verspreid over de stad. In grote steden meer verspreid dan kleine steden waar de busondernemingen in een straat kunnen liggen of in ieder geval in een huizenblok. Rustig kijken wanneer en met wie je vertrekt, de prijs en waarheen die bus gaat, kan dus nauwelijks. Let ook op dat de vertrektijden niet altijd de tijden zijn die vermeld staan op ramen of borden van de busonderneming. Het zal niet de eerste keer zijn dat een bus anderhalf uur later vertrekt. Wat ook opvallend is het grote aantal personenbusjes voor lokaal verkeer, die nauwelijks of geen duidelijke aanwijzing hebben waar ze naar toe gaan. Dat wordt dan veel vragen. En dat gaat zelden in het engels.




Pachacamac
Vijf en dertig kilometer ten zuiden van Lima liggen de ruïnes van Pachacamac. Een enorme tempel met daarom heen woonwijken en andere kleine tempels. Dagelijks geopend. Busjes vertrekken vanuit het centrum en met bestemming Lurin. Zeg tegen de chauffeur dat je naar Pachacamac wilt en hij stopt voor de deur. Bij elke ruïne uitleg d.m.v. een bordje maar je kunt ook een gids krijgen. Doen! Je krijgt zoveel informatie dat de ruïnes gaan leven. Terug naar Lima is geen enkel probleem omdat er tientallen andere busjes en bussen naar Lima gaan.

Tambo Colorado
Vijftig kilometer ten oosten van Pisco liggen de ruïnes van Tambo Colorado. Een adobe stad uit de Chincha cultuur. Vanuit Pisco zijn er mogelijkheden naar deze ruïnes te gaan. Om weer naar Pisco terug te gaan zijn voldoende busjes op de weg om je terug te brengen.




Pisco - Paracas - Nazca
Pisco - Paracas
Een mooi stadje dat als basis kan dienen voor excursies. Bijvoorbeeld naar Paracas aan de poort van het Paracas reservaat. Je wordt vanaf je hostal opgehaald en gaat vervolgens met een bootje langs de historische lijnen in de zandduinen naar Islas Ballestas. Te reserveren in Pisco zelf (je hostal!). Overigens is het mij opgevallen dat het lijkt of iedereen in Perú òf zelf òf iemand kent die jou kan vervoeren dan wel aan een excursie kan helpen. Makkelijk, maar let op er is verschil. Niet alleen in de prijs (afdingen) maar weet wat je daarvoor krijgt. Vraag een omschrijving en tickets. Een regulier reisbureau kan veiliger zijn.
Op de eilandjes verblijven zeevogels, zeeleeuwen, pelsrobben. Een mooie ervaring om weer terug geplaatst te worden in de natuur. Na de boottocht is er een mogelijkheid om een stuk de woestijn in te gaan en naar de rotsboog El Catedral met de erbij horende grot Candelabra te gaan. Jammer dat beide zwaar geleden hebben van de aardbeving. Wel een mooi vergezicht op de kust en de woestijn. Hierna wordt naar een dorpje gegaan dat eigenlijk alleen bestaat uit een aantal restaurants. Geen elektra, geen water of gas en toch kun je er fantastisch eten: chiviche. Doen! Overigens is er een gids die uitleg geeft in het castellano (en het engels).

Nazca (588m)
Een leuk klein stadje. Bekend van zijn lijnen. Op het aardoppervlak zijn figuren in de bodem weergegeven. Nauwelijks te zien vanaf de grond maar van hoogte (vliegtuig) krijg je een scala aan figuren te zien. Een archeologisch raadsel waarvan men de achtergronden nog niet heeft kunnen ontdekken. Er is overigens een weg dwars door de lijnen aangelegd. Zo door het veld zie je wel lijnen maar niet wat het voorstelt. Vlak voor de stad tref je aan de kant van de weg een uitkijktoren aan. Je kunt iets zien maar vanuit de lucht krijg je een beter beeld en verdient dit de voorkeur. Een excursie dus. Ga achterin zitten in het vliegtuigje. Je hebt geen last van de vleugel bij het fotograferen. Probeer niet midden op de dag te vliegen. De figuren slaan een beetje dood door het zonlicht en daarom heeft een vroege ochtend of anders een namiddagvlucht de voorkeur. Eet verder niet veel voor het vliegen. Er is nogal eens turbulentie.
Naast de lijnen per vliegtuig loont het zeker de moeite om naar Chauchilla-kerkhof te gaan. Je krijgt er gratis een bezoek aan een pottenbakster bij (de enige die dit nog op authentieke inca wijze doet) en een bezoek aan een goudextractie werkplaats. (Totaal een halve dag) Het kerkhof – grotendeels in het verleden geplunderd – kent een aantal open graven. De gids legt alles in een keer uit en je hebt royaal de tijd om naar de skeletten met kleding te kijken. Indrukwekkend. Verder zijn er nog mogelijkheden voor Cahuachi, adobe tempelruïnes. En de Paredones ruïnes en de Cantallo aquaducten. Zoals eerder gezegd: er zijn reisbureaus die je naar (alle) objecten kunnen brengen maar dat kunnen taxichauffeurs ook. Onderhandel met ze over de prijs. Mijn ervaring was een zeer forse niet echt reële prijs die omlaag kan met onderhandelen.

Transport vanuit Nazca
De bus naar Arequipa gaat in de namiddag of nacht en niet overdag. Je mist zo de lange weg langs de kust. Jammer maar gelukkig is dit de enige keer dat ik niet overdag kon reizen. Verder moet je je realiseren dat als je in de nacht (beter: als het al donker is) aankomt je met een taxi naar een reeds gereserveerd onderdak gaat. Veel hostels doen 's nachts niet open, tenzij je gereserveerd hebt. Anders moet je hopen dat de chauffeur onderdak weet. Ik zou hier niet op gokken. Wellicht is het beter in de vroege ochtend aan te komen. Je kunt zonodig wachten in de busterminal. Op heel veel busstations hebben (enkele) busmaatschappijen op het binnen terrein een aantal taxi’s staan. Betrouwbaar. Op de twee ring staan dan de chauffeurs met vergunningen om een taxi te houden en rekenen iets minder. Op de derde ring staan ook taxi's waarbij het goed kan gaan. Weiger overigens een taxi waar twee personen in zitten. Ook hier geldt: het kan goed gaan.

Ica (420m) - Huacachina (420m)
Een gewone stad. De “enige” bezienswaardigheid is Huacachina vijf kilometer vanaf Ica. Per tjoek-tjoek, taxi, bus en lopend te doen. Gigantische zandduinen domineren het landschap. Palmbomen en restaurants omringen het meer.




Arequipa (2325m) - Colca Trail
Deze naam zou betekenen “laten hier stoppen”. Wel dat is volkomen juist. Een mooie stad met een geweldig plein met daarom heen, op de eerste etage, restaurants waar je onder andere ’s ochtends kunt ontbijten en een geweldig uitzicht hebt. Stoor je niet aan de mensen die je – overigens op correcte wijze – naar boven willen hebben. De stad ligt aan de voet van de vulkaan El Misti. Als er niet teveel bewolking is, is het een machtig gezicht. Verder loont het de moeite om in de stad rond te lopen. Ga naar Plaza de Armas, Santa Catalina klooster, en het klooster La Recoleta, de kerk van La Compania en San Augustin. Vlak bij het Plaza zijn er toeristenbureaus waar je kunt boeken voor één of meerdaagse (3 dagen) trekkings naar en door de Colca Canyon.
Bij de ééndaagse trip wordt je opgehaald van je hotel (voor een keer wil ik een uitstekend (budget) hospedaje aanprijzen. Hospedaje El Caminante Class. In het centrum vlakbij het Plaza. Overnachtingen, ontbijt, en de gehele dag heet water met cocabladeren voor een prima mate de coca). Ook kun je hier een trekking laten regelen of een taxi laten bellen.
Met de taxi (of busje) ga je naar het busstation. Hier wordt de bus genomen naar Chivay (3700m). Dan overstappen en verder met de bus naar Cabanaconde (3290m). Hier is de lunch en wordt hierna met de trekking begonnen. Afdalend naar de rio Colca. Tegen de avond gaat het dan weer omhoog (duur: één uur). Er volgt een “diner” en een overnachting en de volgende dag, na het ontbijt, wordt er verder getrokken langs kleine dorpjes waar mensen wonen die alles uit Cabanaconde moeten halen. Geen weg voor auto’s. Voor hen is het huidige bergpad naar het stadje al een verbetering. Voorheen moest men lopen naar Arequipa en Cuzco: 4 dagen. De weg vervolgt langzaam omlaag. Dan een lunch aan de rivier en vervolgens een drie uur durende tocht tegen de bergwand op. De lokale bevolking doet het in twee uur, loopt op slippers en draagt soms ook nog materiaal op de schouders!
Het diner is weer in Cabanaconde. De volgende dag gaat het met de (lijn) bus naar Cruz del Condor. Houd je camera gereed. De condors weten blijkbaar dat zij bekeken worden en komen uitdagend over je heen vliegen. Voeren uit de hand lukt nog net niet. Vervolgens gaat de bus weer naar Chivay en dan naar Arequipa. Een taxi brengt je naar je overnachtingsplaats. Prima tocht met een gids die engels spreekt. Je hebt voor deze trekking wel het Boleto Turistico ad. zeven dollar nodig. Maak je geen zorgen men komt naar je toe en na aanschaffing van de boleto mag je overal in en het bekijken.
Het is overigens mogelijk dat de gids tot een andere dagindeling overgaat dan hier is beschreven. Zo kan de laatste dag bestaan uit opstaan om 3.00 uur A.M. om vervolgens in drie uur de bergwand te overwinnen en vervolgens in het dorp te ontbijten en dan met de bus naar Cruz del Condor te gaan. Ik zou zeggen niet accepteren omdat het donker is en je niets van de omgeving ziet. Ook zie je de vele stenen niet. Verder is het donker (neen, er zijn echt geen lantaarnpalen) en voorts de mogelijkheid bestaat dat het regent. De drie daagse trip wordt dan best wel zwaar.
Overigens zijn er nog meer trektochten o.a. vanuit Tapay.
Het is ook de moeite om een dagje naar Mollendo aan de kust te gaan. Vertrek - op de hele uren - vanaf busstation, tweede vleugel. Je gaat door de woestijn met mooie zandduinen. Mollendo is een stad aan de kust met oude koloniale huizen en er is een ontspannen sfeer. Zwemmen? Vergeet niet dat de Humboldtstroom langs de kust gaat en die is wel fris.




Puno (3830m) - Sillustani
Vanuit Arequipa kan er overdag met de bus gereisd worden. Een schitterende reis die naar mate je Puno nadert het landschap lieflijker wordt. Dan zie je het Titicacameer dat op 3810 meter hoogte ligt. Het is niet zoet en niet zout. De een zegt dat je het als Peruaan (voor anderen is het te zout) wel en een ander zegt dat je het niet kunt drinken. De stad is wat anders dan de voorgaande steden en de markt in de straten van het centrum doet Peruaans aan. De aankomst van de trein dwars door de stad blijft eveneens leuk om te zien. Vanuit Puno zijn er veel mogelijkheden om de omgeving te verkennen. Allereerst is het de laatste grote stad voor de grens en is La Paz redelijk dichtbij.
Vervolgens zijn er een tweetal excursies op het Titicacameer namelijk een één- en een tweedaagse. De laatste met een overnachting op een van de eilanden (Amantani), waar je opgenomen wordt in het huis van de bewoners. Er zijn overigens een dertigtal eilanden. Je bezoekt bij de ééndaagse trip een indianen stam (Uros) die woont, werkt (en toeristen ontvangt) op een rieteiland dat strikt genomen niet met de bodem is verbonden. Je kunt er riet eten en een tochtje maken op de door hen zo specifiek gemaakte boten. Ook bezoek je het eiland Taquile, loop het eiland rond en lunch er.
Een excursie die niet vergeten mag worden is die naar Sillustani. Met een busje en gids van een reisbureau, of een eigenaar van de hostal die dat ook kan regelen. In Sillustanie zijn er graftorens die chullpas worden genoemd. Hier kan gezien worden wat voor enorme rotsblokken er gestapeld werden om een toren te bouwen voor de doden. Het is ook ongelooflijk om te zien hoe de rotsblokken op elkaar aansluiten. Aanbevelenswaardig.





Cusco - Valle Sagrado
Cusco (3326m)
Een prachtige stad. Plaza de Armas, diverse fraaie kerken en verschillende excursies. Het is voorts de vertrekplaats van de trein naar Machu Picchu en je kunt je ticket kopen bij het station. Let op: je vertrekt van Estacion San Padro (calle Santa Clara bij de mercado central) maar het kaartje koop je op het Estacion de Wanchaq (Avenida del Sol / Pachacutec). Een ander optie is om niet uit Cusco te vertrekken naar Machu Picchu, maar per bus naar Ollantaytambo te gaan. Een prachtige weg naar dit dorp waar je je ogen uitkijkt op een gigantisch bouwwerk van vele jaren terug. Het is een klein dorp maar je kunt er een poosje verblijven. Overigens ben je nu halverwege de weg naar Machu Picchu. Per trein gaat het nu naar Aguas Calientes. Voor de budgetgangers: deze route scheelt ook aardig wat dollars. Wat ook gedaan kan worden is aan onderstaande excursie 1 deelnemen en in Ollantaytambo de excursie beëindigen. Je mist dan wel een aantal bezienswaardigheden op de terugweg, maar komt je zo wel aan op een tijdstip dat er nog voldoende tijd is vóór het vertrek van de trein.
Als hospedaje (dat is de tweede keer) zou Posada del Inti kunnen dienen. Vlak bij de stad en het station. Zijstraatje van Santa Clara. Goed onderkomen. Aardige eigenaresse. Verder mogelijkheden tot het verkrijgen van trekkings en je kunt gebruik maken van de keuken en e-mail. Het adres is Calle Queshua no. 210. Reserveren? Wintourist@yahoo.es.

Valle Sagrado (heilige vallei)
Circuito turistico 1
Een excursie – circuito turistico - door de heilige vallei (“Valle Sagrado”) mag eigenlijk niet overgeslagen worden. Een van de vele reisbureaus kan dit regelen. Vanaf 9.00 AM vertrekt een bus van het Plaza de Armas. Er worden een aantal plaatsen bezocht die meer dan de moeite waard zijn. Goede uitleg van een gids (in niet alleen castellano maar ook engels). Wat je wel nodig hebt is een entreebewijs in de vorm van een certificaat dat toegang geeft tot veel bezienswaardigheden in en rondom Cusco (70,00 soles). Te kopen bij het eerste de beste bezienswaardigheid. Losse entree bewijzen zijn niet aan te raden gezien het aantal te bezoeken plaatsen. De toer gaat naar Pisac een klein stadje met een plein vol (indiaanse) marktkraampjes. Na dit bezoek gaat het naar de rivier Urubamba en beland je in de Valle Sagrado dat een fantastisch vergezicht geeft over de vallei. Je komt bij de ruïnes van Pisac. Je moet er wel een stevige bergwandeling voor maken maar eenmaal beland bij de ruïnes krijg je een groot ontzag voor de Inca’s. In Urubamba wordt een lopend buffet afgehandeld en hierna gaat het naar Ollantaytambo. Als je al niet onder de indruk was in Pisac dan is dat nu wel. Een kolossale terrassenbouw tegen een steile helling met een schitterend vergezicht. Het dorpje zelf is sfeervol. Dan gaat het via Urubamba met in haar nabijheid de Salinas van Maras (zoutmeren) naar Chinchero, een lange tijd onbekend gebleven plek van Tupac Yupanqui. Ook de (adobe) kerk loont de moeite om te bezoeken. Ten slotte is er een laatste stop vlak voor Cusco bij een kledingwinkel, die wollen artikelen verkoopt, en waar uitleg wordt gegeven over het verschil tussen lama- en alpacawol.

Circuito turistico 2
Er is een andere middagexcursie die eveneens aantrekkelijk is. Vertrokken wordt vanaf het Plaza de Armas. Eerst wordt in Cusco een museum aangedaan en dan gaat de toer de stad uit. Sacsaywaman, een Inca fort in de vorm van een poema, wordt eerst aangedaan. Kolossale rotsblokken over een lengte van meer dan een halve kilometer. Qenco, met een steen met geometrische figuren. Cusilluchayo. Tambomachay, een bron en waterplaats. Pukapuckra, een kleine citadel. Dan via een winkel met diverse wolsoorten en waar uitgelegd wordt, het verschil tussen lama- en alpacawol weer terug naar Cusco. Ook voor deze excursie heb je je boleto nodig.




Machu Picchu (2500m)
Vooralsnog dé grote attractie van Peru.
Je kunt er heen per trein, busje, lopen of een trial van 2, 3, 4, 5 dagen waarbij je jezelf niet mag onderschatten. Even wat lopen met een fles water in de hand is geen optie. Mooi weer, mooie wandelpaden, kleine hoogteverschillen zijn er misschien in de Alpen maar niet hier op dit continent. Je zult op voorhand moeten trainen. Vijf dagen regen kan evengoed als vijf dagen felle zon.
Ik heb gekozen voor de versie vertrekken uit Cusco met bus naar Ollantaytambo, daar de trein nemen (kaartjes te verkrijgen in Cusco of Ollantaytambo) dan de trein naar Aguas Calientes die in het dorp, in een straat stopt en daar kun je onderdak uitzoeken om vervolgens met een busje naar boven gebracht te worden. Kan lopen? Jazeker maar dit duurt wel een kleine twee uur. Je moet in ieder geval wel beneden je toegangskaarten voor Machu Picchu kopen.

Voor het bezoeken van Machu Picchu moet het weer meewerken. Ik bedoel regent het dan wordt het zicht onttrokken en mis je de schoonheid van de ruïnes. Maar met een stralende zon ben je verbaasd over deze indrukwekkende plek in de bergen. Er zal grote bewondering zijn voor de stichters van het dorp. De dag dat ik naar de ruïnes van Machu Picchu ging was het in Aguas Calientes bewolkt weer en boven in Machu Picchu regenachtig. Een grote waterdeken over de ruïnes zodat vergezichten er niet waren en alle imposantheid niet goed tot uiting kwam. Later op de dag hield de motregen op en kwam de zon er zo nu en dan door waarmee de schoonheid van dit dorp alsnog erg indrukkend werd.
Voor mij was het dan een beetje zuur dat de volgende dag bij het vertrek uit Aguas Calientes het stralend, onbewolkt weer was en ik niet dat geluk had gehad.

Maar goed je raakt zonder meer onder de indruk van de stad.
Vanuit Cusco - met de trein - aangekomen in Aguas Calientes kun je je boleto (ticket) kopen. Wellicht heb je dat al gedaan in Cusco of is dit bij je trailprijs inbegrepen.
Vanaf zes uur in de morgen staan busjes klaar om je over 8 kilometer naar boven te brengen. Hiervoor moet wel een (retour)kaartje gekocht worden. Vanzelfsprekend kun je ook lopend naar boven. Er kan gebruik gemaakt worden van gidsen wat aan te raden is. Als het mogelijk is, is het niet onverstandig eerst eens wat rond te lopen en de indrukken op je te laten in werken. Dan aansluiten bij een gids (die eventueel engels spreekt) en tenslotte nog een rondgang te maken. Zo heb ik al met al vijf uur rondgelopen en het geheel als indrukwekkend ervaren. Wat enorm is meegevallen is het aantal bezoekers. Daar waar in het seizoen duizenden mensen op deze plek zijn waren er nu zeer weinig. Een mooie gelegenheid om te fotograferen. Terug naar Aguas Calientes kan lopend of met het busje.





Aguas Calientes - Ollantaytambo - Cusco
In Aguas Calientes kun je overvallen worden door restaurants. Omkomen van de honger is er niet bij. Verder kun je nog naar de warm waterbronnen maar dan houdt het wel op. Houd er wel rekening mee dat de prijzen vooral in restaurants kunnen stijgen (tot 3,5 keer) naar mate het toeristenseizoen vordert. Gelukkig kun je hier pinnen.
Op de terugweg naar Ollantaytambo of Cusco is het genieten van het landschap. Een prachtige vallei met een rivier en een spoorlijn. Dat wat je op de heenweg wellicht gemist hebt omdat je in het donker reed. Maar nu krijg je het dubbel en dwars terug. De trein heeft grote ramen (overigens de rijtuigen zijn schoon, ruim en prettig om te zitten). Dan reis je afhankelijk van je ticket naar Cusco of zoals ik tot Ollantaytambo. Hier heb ik niet de bus naar Cusco genomen maar een taxi, gedeeld met vier anderen, (10 soles). De chauffeur deed de afstand in één uur vijf minuten. Mogelijk een persoonlijk record, maar ik zal nimmer meer die afstand met een taxi afleggen.


Het hooggebergte
Na Cusco met het doel Lima gaat het overwegend direct naar de kust via Arequipa of Ayacucho. Ik wilde niet dezelfde weg als op de heenweg nemen, maar door de Andes gaan via de steden Ayacucho, Abancay, Andahuaylas, Huancavelica en Huancayo. Voorwaarde was dan wel dat je overdag kon reizen. Verder kon ik nergens achterhalen of er zo een verbinding was met uiteindelijk Lima. Maar het kon.


Abancay (2378m)
Vanuit Cusco ben ik naar Abancay gegaan. De bus doet er vier en een half uur over. Leuke provincie stad en er zijn nauwelijks tot geen toeristen. Het is de eerste tussenstop - over de Andes - richting Lima. Mocht er behoefte zijn tot bergbeklimmen (de piek Ampay (5228 meter) dan kan dat het beste in de periode van mei tot september. Het is in deze periode goed weer. Voor de rest van het jaar zijn de eerste vier maanden het natst.


Andahuaylas (2980m)
Om je reis te vervolgen zul je eerst naar Andahuaylas moeten gaan. De reisduur is vijf uur en de bus vertrekt om 6.00 A.M. Er gaat ook een bus in de middag (15.00 uur) maar dan wordt het met donker aankomen. Voor mij geen optie. Tegenover het busstation staat een hostal (Hostal Paraiso). Dichtbij de kleine busterminal voor de volgende ochtend: barato (13 soles) y agredable. Voor het restaurant eronder geldt hetzelfde. Alleen er is geen bier te koop. De eigenaar vertelde mij dat zij omwille van hun geloof geen bier dronken. De bus naar Andahuaylas is van het type: geen kachel, geen airco en bagage op het dak en dat gaat vakkundig. De reis blijkt 6 uur te duren. Maar wat een stad met echte wegen zonder asfalt. Ja hier is het wel een beetje ongewoon dat er gringo's zijn. Ook heb ik regen gehad die de straten tot een ware modderpoel maken. De aanwezige chinees in het dorp is aanbevelenswaardig. En dat is dan ook de enige. Zelfs een plek om ergens thee te drinken blijkt niet te vinden te zijn.



Ayacucho (2750m)
Het vetrek naar Ayacucho is om 6.30 uur A.M. Dat wordt 6.45 uur en de duur van de reis blijkt ruim 10 uur te zijn. Een aantrekkelijke reis die niet echt spectaculair is. Of het zou de relatief smalle bergwegen moeten zijn. Die maken het spannend wanneer er een tegenligger komt. Ja, je kijkt wel behoorlijk diep naar beneden als je aan de “ravijnkant” van de bus zit. Overigens lof voor de chauffeurs die beheerst reden. Zich niet van de wijs lieten brengen door passagiers (“zeg schiet eens op” en “hé, het is geen stadsbus”) en zich waarschijnlijk maar al te goed realiseerden dat als het fout zou gaan zij voorin zitten.


Huancayo (3260m)
Dan het voorlaatste traject naar Huancayo. In het busstation hangt een vertrektijden bord. Het nummer van de bus komt niet overeen met die van de bus. Toch gaat de bus naar Huancayo. Ook nu blijkt weer dat je niet altijd alles kunt vertrouwen. Dubbel controleren. Vertrek 7.40 A.M. Wat een prachtige weg. Bijna de enigen die door het dal gaan. Bijna. Wanneer er een tegenligger komt, wordt het spannend op de smalle bergweg. Achteruit rijdend krijgt de tegenligger ruimte om te passeren. Nou ja ruimte. Om plusminus 15.00 uur stopt de bus bij een restaurantje. Er kan gegeten worden en het restaurant stroomt vol. In "no-tiempo" heeft iedereen te eten: soep, rijst/vlees en dat voor 2 en een halve sole. De Amerikaanse cola was duurder. Er is voor de liefhebber ook Peruaanse cola. Het is maar dat je dat weet. Na drie kwartier vertrekt de bus. De aankomst in Huancayo is in het donker tegen acht uur!


Lima - Miraflores
Vanuit Huancayo naar Lima. Hier, in Huancayo, blijken de busondernemingen verspreid te liggen over de stad. Opmerkelijk is dat veel bussen (bijna allemaal) in de avond naar Lima vertrekken en wordt er in de nacht gereden. Het was tamelijk moeilijk een bus te vinden die overdag reed. Het blijkt dat Cruz del Sur, een luxe maatschappij, ook een luxe bus heeft ingezet. Met scannercontrole voor je bagage en je lichaam en word je ook nog gefilmd. Maar je wordt snel en confortabel naar Lima gebracht (3,5 à 4 uur). In deze bus wordt er ook bingo gespeeld met een echte prijs. In ieder geval goed voor je Spaans als de getallen worden opgenoemd. Tijdens de reis krijg je een (vliegtuig) lunch aangeboden. Ja, dat is iets anders dan de bus naar Andahuaylas. Cruz del Sur heeft een eigen busterminal. Luxe, zoals gezegd, en de bagage wordt gelijk een vliegveld afgehandeld. Dan kun je een taxi nemen. Eerste ring de betrouwbare klasse taxi’s en buiten het hek de goedkopere met vergunningen. De terminal van Cruz del Sur is gevestigd tussen Centraal Lima en Miraflores: Avenida Javier Prado este 1109. Maar alvorens in Lima aan te komen krijg je ook nu weer een magnifiek landschap voorgeschoteld. Je gaat nog eenmaal over een hoge pas van meer dan 4000 meter. Je ziet aan het landschap dat je hoog zit en je voelt het ook aan je ademhaling. Het is maar voor kort want na de pas gaat het alleen maar naar beneden en rijdt je de voorsteden van Lima binnen.
Door een taxi heb ik mij naar Miraflores laten brengen en daar onderdak gevonden. Een zeer fraaie buitenwijk die zich wezenlijk onderscheidt van Centraal Lima. Nabij de kust, modern, schoon en veel trimmende mensen op de boulevard. Geen bedelende mensen. Ook de service in een restaurant heb ik als prettig ervaren. Mooi om het verschil met Centraal Lima te zien en te merken.


Nabeschouwing
In de afgelopen jaren zijn per jaar een aantal Zuid Amerikaanse landen bezocht en daar heb ik goede herinneringen aan. Als je aan het weer denkt dan kan dat zich goed lenen om er rond te trekken in de maand maart / april alhoewel het blijft het weer. Vergelijkbaar met het weer van vorig jaar in dezelfde periode tussen Bolivia en Peru in 2006 waren er toch grote verschillen. Echter niet zo danig dat je gehinderd werd in het reizen maar er waren verschillen. Nu is het weer niet alles bepalend maar ook weer niet onbelangrijk. Wil je van landschap en natuur genieten en het regent constant dan zie je echt niet veel. Zeker als de ramen van de bus beslaan alhoewel dat met een stukje zeep op te lossen is. Tevens loop je de kans met name in het hooggebergte dat wegen volkomen onbegaanbaar zijn. Dat is wel van invloed op je reisschema. Je vliegtuig wacht immers niet op je. Je zult hier rekening mee moeten houden. Dat Machu Picchu in de wolken lag met lichte regen is jammer maar daar staat weer tegen over dat ik het wel gezien heb en mij best kan voorstellen hoe het er in de volle zon zou hebben uitgezien.
Wat tegen is gevallen is het feit dat ik twee keer lastig gevallen ben door straatroverij. Tot vorig jaar (La Paz met een inbraak in de hotelkamer!) had ik geen enkele keer last van een beroving. Het komt in Peru meer voor. Veel toeristen betekent voor sommige Peruanen een mooie bron van inkomsten. Dus verdeel je geld, loop zo min mogelijk te koop met je (digitale) camera, maak kopieën van je pas en vliegticket en het adressenlijstje waar in ieder geval op staat het telefoonnummer om je pinpas te blokkeren en waar de ambassade is.

Maar waar gaat het om? Ik wilde kennis maken met Zuid Amerika, met Perú en dat is gelukt. Ongelooflijk veel prachtige plaatsen gezien. Mogen zien hoe mensen hier leven en denken over allerlei zaken (politiek!). En daardoor is mijn vakantie geslaagd. Wie mij vraagt of ik nogmaals zou gaan krijgt een volmondig ja te horen hoewel ik daar aan toe voeg dat het dan wel Noord Perú zal worden om eens te ervaren of er (groot) verschil is tussen noord en zuid en zo ja welk verschil. Dat zou dan in 2007 moeten gebeuren. De reis had ik al ingedachten. Maar de adviezen van het Ministerie van Buitenlandse om naar Noord Perú en Ecuador te gaan waren zodanig dat alleen reizen niet geheel zonder consequenties zouden kunnen zijn. Dan maar een (paar) jaar later zien hoe de situatie is. In plaats van Perú en Ecuador is het Paaseiland geworden en een jaar later Antarctica (2008). Een mooi alternatief dacht ik zelf. Zie de Paaseiland- en Antarcticapagina.



Perú 2009
De reis door Perú in 2006 was een reis ten zuiden van Lima. De reis in 2009 is een reis door het noorden van Perú gerekend vanaf Lima. Mocht je de gehele reis door noord Perú, Ecuador en de Galápagos Eilanden willen volgen dan is er onder aan deze pagina een link naar Ecuador en de Galápagos Eilanden.


De reis door noordelijk Perú in 2009
Na de aankomst op het vliegveld blijf ik een dag in Lima om te acclimatiseren. De volgende dag ga ik naar Pisco om naar de "Poor man's Galápagos" te gaan. Ben verder benieuwd hoe de "Catedral" zich heeft gehouden na de aardbeving in 2007. Na de eilanden ga ik weer terug naar Lima en neem de dag erna de bus naar Huaraz. Van hieruit over de Andes gaat het naar Caraz en later het aan zee liggende Chimbote. Dan Trujillo, Cajamarca in het binnenland, Chiclayo, Piura en dan richting de grensovergang om in Ecador aan te komen. Maar laat ik van het begin af starten.


Luchthaven / aeropuerto
Vanaf de luchthaven, Internacionaal Jorge Chavez, in Lima kon je in 2006 per taxi (taxi Remisse CMV of Taxi Remisse Mitsuiu of Taxis Verdes) naar het centrum. Zij konden je veilig naar je onderdakadres brengen. Zie ook de Lonely Planet gids (www.lonelyplanet.com). Maar de ondernemingen waren er nu niet meer. Slechts één taxibedrijf was er nog en die rekende een "niet onaardig bedrag". (Eventueel te voldoen met een credit card) Als het teveel is zou je de eerste ring om het vliegveld kunnen nemen. Ongetwijfeld zijn daar betrouwbare taxichauffeurs.
Op de luchthaven kun je officieel geldwisselen: nuevos soles of dollars. In de stad zelf is pinnen op veel plaatsen mogelijk. Zowel soles als dollars. Dollars zijn niet noodzakelijk en excursies die een prijs in dollars kennen, geven je ook de mogelijkheid om in nuevos soles te betalen. Wisselen op straat komt ook voor en euro’s zijn minstens zo gewild als dollars.


Lima
Lima, een van de grootste steden van Zuid Amerika kent een aantal mooie plaza’s (zoals bijvoorbeeld het Plaza San Martin) alsmede vele koloniale gebouwen en huizen. Zoals mijn verblijf bij de familia Rodríguez (derde foto van rechts). Wandel eens in het centrum, of ga naar een van de buitenwijken zoals Miraflores. Een geweldige, rustige, mondaine wijk aan de kust. Flink contrast met Centraal Lima.
Je kunt al lopend de stad bezichtigen. Je kunt dit ook doen met een taxi. Voor de prijs hoef je dat niet te laten. Voor rond de 3 soles heb je een rit in de stad en voorkom je onaangename situaties. Spreek ook af met de taxichauffeur wat je wilt, waar je heen wilt gaan en wat de prijs is. Wellicht rekent hij een paar soles meer....
Gedurende de avond/nacht is een taxi zeker aanbevelenswaardig.


Busstations
Busstations
In nagenoeg geheel Perú zijn er een paar bus terminals (terrestre) waar alle buslijnen bijeen komen. In alle andere gevallen liggen de busondernemingen verspreid over de stad. In grote steden meer verspreid dan kleine steden waar de busondernemingen in een straat kunnen liggen of in ieder geval in een huizenblok. Rustig kijken wanneer en met wie je vertrekt, de prijs en waar die bus gaat, kan dus nauwelijks. Let ook op dat de vertrektijden niet altijd zijn zoals ze vermeld staan op ramen of borden van de busonderneming. Het zal niet de eerste keer zijn dat een bus anderhalf uur later vertrekt. Wat ook opvallend is het grote aantal (lokale) personenbusjes, die nauwelijks of geen aanwijzing hebben waar ze naar toe gaan. Dat wordt dan veel vragen. En dat gaat zelden in het engels.
Bepaal eerst waar je naar toe wilt. Naar het noorden dan zou je kunnen reizen met bijvoorbeeld Ormeño. Hun busstation ligt aan de Carlos Zavala Loayza nummer 177. Maar als het een lange afstandsbus is, vertrek je vanaf Javier Prado Este 1059. Ga je naar het zuiden dan kun je gaan met Cruz del Sur. Dat station ligt aan de Javier Prado Este 1109. Menig taxichauffeur weet ze te vinden.


Pisco - Paracas


Een klein stadje vanwaar je naar de Islas Ballestas kunt gaan. Of naar het Paracas reservaat. Of beide. Je wordt vanaf je hostal opgehaald en gaat vervolgens met een bootje langs de historische lijnen. Deze liggen er al duizenden jaren zonder dat ze beschadigd zijn door de wind. Na de zandduinen gaat de tocht naar de Islas Ballestas. Je kunt de excursie regelen in Pisco (je hostal!) of bij een van de agencias op de Plaza.




Op de eilandjes verblijven zeevogels, zeeleeuwen, pelsrobben. Een mooie ervaring om weer terug geplaatst te worden in de natuur. Opmerkelijk genoeg worden deze eilanden de "Poor mans Galápagos" eilanden genoemd. In ieder geval zijn er deze keer bijzonder veel vogels. Na de boottocht is er een mogelijkheid om een stuk de woestijn in te gaan en naar de rotsboog El Catedral met de erbij horende grot Candelabra te gaan. De aardbeving van een paar jaar terug heeft zeer veel schade veroorzaakt en er voor gezorgd, dat El Catedral nagenoeg geheel beschadigd is. Ik voel me wel een beetje een ramptoerist. Maar nu heb ik dit gebied zowel voor als na de aardbeving gezien.
Na de eilanden gaat het naar de woestijn. De vergezichten op de kust en de woestijn zijn prachtig. Hierna wordt naar een dorpje gegaan, dat eigenlijk bestaat uit een aantal restaurants. Geen elektra, geen water of gas en toch kun je er fantastisch eten: chiviche. Doen! O ja, er is een gids die uitleg geeft in het castellano (en het engels).


Huaraz - 3090 meter
Na Pisco gaat het naar Lima en aansluitend naar Huaraz. Immers de wens is om door te reizen over de Andes via Caraz en dan naar de Oceaan (Chimbote). Huaraz wordt omgeven door hoge bergketens. De hoogste berg (6768 meter) is de Huascarán. Daar de sneeuwgrens op 4800 meter ligt is er altijd sneeuw op de berg. Jammer dat door de nevel en bewolking daar niet veel van gezien is. Verder zijn in het verleden door verschillende aardbevingen veel mensen gedood en gebouwen verwoest. In 1970 waren er 19.000 doden en werd het gehele koloniale centrum met de grond gelijk gemaakt. Nu is daar niets meer van te zien. Een aardig stadje zonder Spaanse invloeden als het om gebouwen gaat.





Chimbote
De reis is via Caraz naar Chimbote. Het kaartje is gekocht bij empresa Yungay vlakbij de markt. Caraz ligt op 2290 meter en Chimbote op zeeniveau. Er is niet veel te doen in Charaz dat zich meer en meer richt op trektochten en bergbeklimmingen. Ten noorden van Caraz vernauwt de Callejon de Huaylas zich langzaam tot een steile kloof. Het is de Cañón del Pato. Er zijn excursies naar de kloof en ook de nachtbus van Huaraz naar Chimbote komt door die kloof. Helaas is het dan donker. Ik heb overdag een mooie reis over bergen, door valleien en door de Cañón del Pato gehad. De bus had niet veel breder moeten zijn. Vele keren zag ik geen berm meer.
Van Chimbote kan gezegd worden dat het niet veel om het lijf heeft. Of het zou de prachtige zonsondergang moeten zijn.....




Trujillo
De weg naar Trujillo is over het algemeen beter dan de eerste foto laat zien. Verder is Trujillo een flinke stad met nogal wat gebouwen. Maar de gebouwen zijn dan wel uit de koloniale tijd en - dat is mijn opinie - de moeite waard loont om een stadswandeling te maken. Wat eveneens de moeite waard is, is een excursie naar de Chan Chan ('s ochtends) en naar de zon- en maancultuur ('s middags). Chan Chan was een stad van 28 vierkante kilometer die werd bewoond van 850 tot 1470. Nu zie je vanaf de weg ingestorte muren en lijken de ruïnes niet de moeite waard om bezocht te worden. Integendeel. Beide betekent een hele dag excursie. De Chan Chan is een pre-Columbiaanse nederzetting van 8000 inwoners. De tempels van de zon en de maan, die 700 jaar ouder zijn dan de Chan Chan geven een indruk van het leven voor Columbus. Na het bezoek van het archeologische complex wordt er nog een bezoekje gebracht aan het strand om te zonnen of om een tocht te maken met een rieten kano (caballito). Vervolgens ga ik langs de Grote Oceaan en dan afslaand de Andes in naar Cajamarca.





Cajamarca - 2650 meter
Vanuit Trujillo gaat het geruime tijd langs de Grote Oceaan om dan af te slaan en de Andes in te gaan naar Cajamarca. Opvallend is het dat er veel rijstvelden zijn. Van de stad Cajamarca kan gezegd worden dat het een stad is met een - vanzelfsprekend - Plaza en een aantal kerken. Er kan een tour gemaakt worden naar de Ventanillas de Otuzco wat de moeite waard is. Verder is er gewoonweg niets te zien al heeft met de excursie uitgebreid met een bezoek aan een hangbrug, een ritje op een paard, een gezin waar hortensia's gekweekt worden en tenslotte een kleine kaasfabriek. Niet echt indrukwekkend. Dat geldt eveneens m.i. voor de baños del Inca tien km. ten noorden van Cajamarca. Dat wordt al snel de bus naar Chiclayo. Onderweg was er een tamelijk fors oponthoud doordat een flink deel van de berg was gaan schuiven en op de weg bleef liggen. Het enige voordeel van het oponthoud was dat de benen gestrekt konden worden. Uiteindelijk duurde de gehele operatie ruim twee uur. De aankomst was dan ook in het donker.





Ventanillas de Otuzco (Cajamarca)
Het is een pre-inka begraafplaats. De Spaanse naam ventanillas staat voor ramen. De graven bevinden zich op acht kilometer van Cajamarca en zijn de moeite waard om er naar toe te gaan. Verder is er weinig tot niets in deze streek. De excursie wordt wel opgevuld met een bezoek aan een hangbrug en later in de middag aan een Hortensiakweker.




Chiclayo
Het is bijna dezelfde weg als de heenreis. Ook hier rijstvelden en een bus die min of meer halverwege stopt voor een almuerzo (lunch). De weg is gerepareerd en bij de kust gaat het noordwaards richting Chiclayo. Een drukke stad met niet veel bezienswaardigheden. Ik ben naar het dorpje Santa Rosa gegaan. Het ligt aan zee waar de vissers hun boten (caballitos) op het strand buiten het bereik van de golven houden. Zo is het onderhoud prima te doen, kan er geschilderd worden, maar moet er wel gewacht worden op een vrachtwagen om de boot - op balken - in zee te slepen/duwen. Er is ook een overdekte markt en er gaan elk uur bussen naar Chiclayo. Het zijn "kleine" bussen en komen over de weg Bolognesie naar het oude busstation zo'n 1,5 km verwijderd van het busstation van Linea. Met vragen kom je er wel en verder hangt er altijd wel een jongen uit de bus die roept waar hij naar toe gaat. Hoort hij "Santa Rosa" dan zorgt hij ervoor dat het busje stopt. En dat gebeurt want elke sol is er een.





Piura
Langs de Sechura woestijn gaat het naar Piura. Voor mij is een woestijn elke keer weer indrukwekkend. Dan rijdt de bus de stad in. Wat een stad! Het is er erg benauwd en warm. Overigens is er van december tot april een aangenaam klimaat door de Humboldt-stroom. Nu is het er s'ochtends vroeg al een drukte van jewelste. Na enig zoeken heb ik de empresa (Loja) gevonden die mij naar Ecuador kan brengen. Er is een rit overdag en een rit 's nachts. Ik neem - vanzelfsprekend - de dagbus. Dan richting het centrum en daar is het wat rustiger alhoewel de warmte blijft. Er zijn hier nog een aantal koloniale gebouwen waarschijnlijk hebben hier geen aardbevingen plaats gevonden.


Grensovergang naar Ecuador
Keurig op tijd vertrok de bus en weldra kon je genieten van de natuur. Een woestijn met witte zout plekken. Op naar Ecuador en ik ben ondermeer benieuwd waarin de bewoners van Ecuador verschillen met de Peruanen.





Nabeschouwing
Na in 2006 het zuidelijke deel te hebben gezien, wilde ik voorafgaand aan de reis naar Ecuador en de Galápagos Eilanden in Lima (Perú) beginnen en via de Andes naar Ecuador gaan. Ik ben "zigzaggend" dat wil zeggen van de kust naar het binnenland (Andes) gegaan en dat is me bevallen. Misschien zou je van zuid naar noord langs de Stille Oceaan en ook over de Andes een beter beeld hebben gekregen maar gezien mijn tijd en het feit dat ik naar Ecuador wilde gaan heb ik de reis gemaakt zoals beschreven. Ik heb gemerkt dat er minder te zien is dan in het zuiden van Perú. Geen Colca; geen Machu Picchu; geen Titicacameer om maar een paar bezienswaardigheden op te noemen. Voor bergbeklimmers is dit anders denk ik. In het noorden is het wel zo dat er hoge bergen zijn om te beklimmen dan wel bergwandelingen te maken gedurende meerdere dagen. Voor mij is er minder te zien dan ik in het zuiden van Perú heb ondervonden. De verbale contacten met de Peruanen zijn er voldoende geweest en ook dat is bepalend voor mijn reis.



Vervolg Perú 2009
Indien je de reis in 2009 door noord Perú wilt vervolgen (dan ga je aansluitend door Ecuador en naar de Galápagos Eilanden), klik dan op deze link en je komt dan uit bij "de reis door noordelijk Perú, Ecuador en de Galápagos Eilanden".



Reageren?
Voor diegenen die meer willen weten of een reactie hebben op "Zuid Amerika" kunnen dit doen door middel van onderstaand e-adres. In verband met spam is het e-adres zonder de tekens "apestaartje" en "punt" weergegeven. Vervang de twee woorden door de twee, bekende, tekens. Het adres is: reizen-zuid-amerika[apestaartje]hotmail[punt]com



Auteursrecht
Respecteer het auteursrecht op de foto's. Vraag toestemming per e-mail als je een foto wilt gebruiken. De foto wordt dan gemaild, indien gewenst, in een betere kwaliteit dan de versie die op deze website staat.









Begin van deze pagina

Begin van reisverslag Perú 2006

Begin van reisverslag Perú 2009


De reis door Noordelijk Perú, Ecuador en de Galápagos Eilanden







Naar beginpagina Zuid Amerika