Uruguay




Uruguay
2004



Landinformatie
Land: Uruguay
Inwoners: 3,3 miljoen
Hoofdstad: Montevideo
Inwoners: 1,3 miljoen
Grootte: 4 maal Nederland
Munt: Uruguayan Peso
Munt waarde:
1 dollar = 20,1 peso
1 euro = 28.818 peso
1 peso = 0,00347 euro
Tijdverschil: 4 uur minus GTM
Trefwoorden
Rio Uruguay
Atlantische Oceaan
Montevideo
Punta del Este
Playas
Tacuarembó
Carlos Cardel
Salto
Palmbomen
Reisschema
Buenas Aires (Argentinië)
Rio de la Plata
Colonia Suiza
Montevideo
Piriapolis
Punta del Este
Chuy, Treinta y Tres
Melo
Tacuarembó
Lago Artificial de Rincón del Bonete
Duranzo
Paysandu, Stitleo
Wereldomroep
De wereldomroep op de korte golf voor ontvangst in Zuid en Midden Amerika gedurende de zomertijd in Nederland:
00.00 - 00.30uur:15540kHz 01.00 - 01.30uur:17605kHz 02.00 - 02.30uur: 5970kHz 03.00 - 03.30uur: 6190kHz 05.00 - 05.30uur: 6190kHz 06.00 - 06.30uur: 6165kHz 07.00 - 07.30uur: 6165kHz 11.30 - 12.00uur: 6020kHz 23.00 - 23.30uur: 7605kHz
Meer weten? www.wereldomroep.nl/gids



Klimaat
Niet onbelangrijk is het weer. Volgens de statistieken viel er over het gehele jaar regen tot zo'n 100 mm per maand. Het meest viel in de maanden maart en april. Let op de zomerperiode in Uruguay is winterperiode in Nederland en omgekeerd. In januari en februari viel er ongeveer 65 mm. De temperatuur varieert van 28 graden tot 15 graden. Die vijftien graden in de maanden mei, juni en juli. De maanden januari, februari, maart alsmede november en december is het tegen de dertig graden. Aangenaam en mild en wanneer je in februari/maart gaat is het over het algemeen goed weer.
Ik ben zelf in maart en begin april gegaan. Heb wel eens wat regen gehad maar dat was meer verfrissend dan lastig. Het had echter geen effect op de wegen. In ieder geval de reisperiode is mij goed bevallen.


Tip
Geef een muisklik op de foto en deze wordt vergroot.
Om weer teug te gaan naar de andere foto's klik, links boven in de werkbalk, op het groene pijltje ( ).


De reis door Uruguay

Vooraf aan de reis
Het zal een paar jaar geleden zijn geweest dat ik in de bus over de Gran Chaco in Noord Argentinië reed. De reis ging van Juy Juy naar Buenos Aires. De Paraguayaan, die naast mij zat zei, toen ik hem vroeg of Paraguay een mooi land is en wat er zoal te zien is. Hij keek me wat vreemd aan en zei dat er alleen maar doorvoer van goederen was. Verder “nada que ver”. Niets te zien? Oké, er waren mijns inziens geen grote bolwerken te zien. Maar niets te zien?? Nou, dat wilde ik wel eens meemaken. En hiermee was een doel ontstaan om zowel naar Paraguay als naar Uruguay te gaan. De twee kleinste landen van Zuid Amerika. Vanuit Buenos Aires kun je met een reguliere ferry naar Montevideo. Of instappen in Buenos Aires en overstappen in Colonia (Uruguay) in een gereedstaande bus en dan naar de hoofdstad.
Ik heb gekozen om niet meteen naar Montevideo te gaan maar eerst wat rond te kijken in Colonia.


De rondreis
In 2004 wordt met het vliegtuig naar Buenos Aires gevlogen en vervolgens met de boot over de (bruine, bemodderde) Rio de la Plata, het verlengstuk van de Rio Uruguay. Dan met de bus langs de kust naar de grensplaats Chuy, die aan de andere kant - in Brazilië - Chui heet. Dan min of meer langs de grens naar het noorden. De op één na meest noordelijke grensplaats naar Argentinië is Salto en niet het hoger gelegen Bella Unión. Dus vanuit Tacuarembó over het Lago Artificial de Rincon de Bonete gereisd en via Duranzo, Fray Bentos, Paysandú naar Salto. In Salto kun je de grens over naar Argentinië. Dan gaat het met een bus door het Argentijnse Corrientes- en Misionesgebied om naar Posadas te gaan. Hier de rivier, die tevens de grens is, overgestoken naar Paraguay.


Buenos Aires (Argentinië)
Er gaat een bus naar Uruguay vanuit Buenos Aires (Argentinië) maar met de boot is echt leuker. Je vertrekt van af Buquebus & Ferrylineas dat ligt aan de Dársena Norte (noordpier) aan de weg Avenida Antártida Argentina. In de vertrekhal is een restaurant en een pinautomaat voor zowel dollars als Uruguayaanse pesos. De vaartijd van Buenos Aires naar Colonia is 2 uur en drie kwartier. Er is verder keuze om onder andere vanuit Buenos Aires rechtstreeks naar Montevideo te gaan of eerst naar Colonia. Zowel in als dichtbij dit laatste stadje zijn enkele bezienswaardigheden.



Colonia (del Sacramento)
Het is bij de “grens” (uit de boot, door hal en je staat buiten) een rommeltje door het gegraai naar koffers. Je wordt opgewacht door mensen die slaapgelegenheid aanbieden. Mijn ervaring is dat, dit meestal lang niet de slechtste overnachtingsplaatsen zijn. Dus wie me vraagt krijgt me mee. In Colonia, dat eigenlijk Colonia del Sacramento heet, is er een barrio historico of te wel de Portugese kolonie. Startend vanaf Puerta de Campo is er een aangename wandelroute naar en door de kolonie. Deze gaat overwegend door de westelijke buurt die aan de Rio de la Plata ligt. Kleine straatjes met mooie huisjes. Er zijn flink wat musea en ook staan er oude auto’s in de straten. Je waant je in een andere tijd. Je kunt een vuurtoren op zodat je een flink deel van de buurt en de rivier vanaf hoogte kunt bekijken. In de avond is het heerlijk zitten op een van de terrassen aan de rivieroever. Het stadje zelf is niet zo groot en het verdient een wandeling. Vlakbij Colonia ligt het plaatsje Colonia Suiza beter bekend als Nieuw Helvecia. Zwitserse immigranten hebben de stad gesticht. Vanuit een enkele winkel klinkt er Zwitserse en of Tiroler (!) muziek. Het is per bus, vertrekkend van het busstation dat naast de haven ligt, te bereiken. Duur drie kwartier. Wat ook per bus te bereiken is Carmelo met zijn oude huisjes. De duur een uurtje. De bus naar Montevideo doet er een kleine drie uur over en komt daar aan op het busstation Terminal Tres Cruces.




Montevideo
Het is een rit door een glooiend landschap met weinig auto’s op de weg. De aankomst is zoals eerder genoemd op het busstation Terminal Tres Cruces. Dit ligt echter te ver van het centrum af om te lopen zodat je nogmaals een (stads)bus moet nemen. Wanneer je je bestemmingsplaats weet en dit de chauffeur laat weten houdt deze je in de gaten en geeft je een seintje als je er bent. Mocht je een overnachtingplaats zoeken dan raad ik aan om naar de Albergue Juvenil, Canelones 935 te gaan. Niet alleen enthousiaste mensen maar ook een mooi koloniaal gebouw en wat een prachtige stalen trappen. Verder is het een prettig verblijf. Het ligt in het centrum. Aanrader.
Montevideo zelf leent zich voor een mooie wandeling die je voor de helft langs de Rio de la Plata kunt doen. Aan de andere kant van het schiereiland ligt de Bahia de Montevideo. Vervolgens kun je met je wandeling ook door de oude stadswijk gaan. Vergeet niet langs de Mercado del Puerto te gaan. Nabij de aanlegsteiger van Buquebus aan de Rambla 25 de agosto de 1825. Absoluut een aanrader. Ga daar maar eens (één keer?) lunchen. Verder veel huizen in verval, maar tonen toch hun schoonheid van weleer. In de Mercado Centra kun je, je tegoed doen aan een asado o pesca (geroosterd vlees of vis). Wat eveneens de moeite loont is het oude spoorwegstation bezoeken. De officiële naam is Estacion Central General Artigas en ligt tussen Rio Negro en Paraguay. Geweldig en wat een gebouw.




Piriapólis
Om naar Piriapólis te gaan heeft de bus ander half uur nodig. Overigens moet je naast het betalen van je buskaartje ook een kleine perrontoeslag betalen. Wat je overigens op meer busstations tegenkomt. Zo ook in andere Zuid Amerikaanse landen. Perronbelasting, ja als vliegtuigen een scala van taxes vragen waarom hier dan geen kleine bijdrage. Piriapólis is een kleine badplaats. Een mooi strand en er is een haventje. Er is minder grandeur dan in Punta del Este. Het belangrijkste gebouw is het Argentino Punta Hotel. En als je wat wilt klimmen kun je de Cerro del Inglés op. Er was bijna niemand in de straten of op het strand. Feitelijk was het een een leeg dorp. Een kleine twee jaar is de Argentijnse peso, die evenveel waard was als de Amerikaanse dollar, in waard gedaald tot ruim een derde van voorheen! Daarmee konden de Argentijnen die gewend waren om hun vakanties door te brengen in Uruguay niet meer naar Uruguay komen. Gevolg: een grote financiële armoede in Uruguay. Met de bus gaat het dan naar dé badplaats van Uruguay of misschien wel van de Zuid Amerikaanse oostkust.




Punta del Este
De bus doet er een klein uur over. Via Maldonado, een klein plaatsje met de Catedral de Maldonado en een paar musea heeft recht op een wandeling. Met de bus, die een frequente dienstregeling heeft tussen Punta del Este en Maldonado en die vanuit Punta del Este naast het busstationnetje- aan de boulevard – vertrekt. Punta del Este is een grote badplaats. Het is de moeite waard om het gehele schiereiland rond te lopen. Dus vanaf Playa Brava naar Playa Mansa. De winkelstraat geeft tevens een mooi beeld dat dit een badplaats is zoals in Europa. Vanuit deze badplaats naar de Chuy, dat aan de grens ligt, neemt vier uur in beslag. Je gaat door een landschap dat licht glooiend is, waar een hoog soort gras groeit. Verder zijn er vele palmbomen, die in het veld verspreid staan. Onderweg stappen er mensen in die een kaartje kopen. Dit in tegenstelling tot de vele kinderen in hun tunica’s (strik, witte overjas en donkerblauwe rok/ broek) die in stappen en een plaatsje zoeken of blijven staan tot hun school in zicht komt. Schijnbaar een regeling van de overheid om scholing op het platte land te garanderen als het gaat om schoolvervoer. Een prima regeling.




Chuy
Chuy, een klein plaatsje dat de grens deelt met Brazilië. De grens is een plantsoen in het midden met aan weerszijden een weg. Aan de andere kant ligt Chui. Zonder enige vorm van controle loop naar het Braziliaanse gedeelte dat nog minder is dan de Uruguayaanse kant. Hoe de mensen in hun levensonderhoud voorzien laat zich raden. Er is weinig werk en velen trekken weg. Dat ik dan wel in een gerieflijk hotel terecht komt voor weinig geld is voor mij een meevaller. Je kunt je buskaartje voor de andere dag meteen kopen omdat er verder dan de straatmarkt niets te beleven is. Tenzij je naar de Fortaleza y Parque Nacionaal de Santa Teresa wilt gaan. Het gekochte buskaartje brengt me naar Treinta y Tres (33!). Dan zijn er vanuit Chuy bussen naar Brazilië. Naar Rio Grande, 4 uur en Pelotas, ook vier uur. Vanuit de laatste stad is er weer verbinding met Rio de Janeiro. Naar Porto Alegre is het zeven uur bussen. Dit ter informatie.




Treinta y Tres
Welk dorp heet er nu “33”? Nou treinta y tres in Uruguay dus. In drie uur kom ik in dit dorp aan. Een rit over gravelwegen en weer een glooiend landschap met lage bebossing en struiken en palmbomen. Het dorp is lieflijk en een centraal punt voor de mensen in de regio. Er is een toeristenbureau maar toen ik om een plattegrond van de stad vroeg liet men mij weten dat, die er niet was. Maar wacht even, het kadaster zit naast ons, zei de vrouw, en ik kreeg een fotokopie van de (kadaster) plattegrond van de stad. Geweldig. Om verder te reizen naar Tacuarembó is er vanuit “33” een vreemd tijdrooster. Namelijk 1.00 uur P.M. en 16.45 uur P.M. Gelukkig was er nog een andere busmaatschappij die op een normaal tijdstip vertrok: 7.55 uur A.M. Deze bus vertrekt naar Melo. Maar er zijn dan (nog) geen winkels open om een broodje te kopen of om thee te drinken, ja daar is het nog veel te vroeg voor...




Melo
De bus was er niet op de vertrektijd, zoals op het rooster stond. Bijna een uur later, om 8.45 uur, vertrok hij. Het is een bus vanuit Montevideo zodat een kleine tegenslag onderweg het resultaat heeft dat er vanuit de dorpen erna een later tijdstip van vertrek is. Maar goed een aparte reis door alweer het glooiende landschap, wel meer dan de dagen ervoor en de weg gaat zo nu en dan ook op en neer. De rit duurt anderhalf uur. Melo is niet onaardig maar wat vreemd was dat er slechts één restaurant was en dat was dicht. Dat betekende eten aan een karretje op de hoek van een straat. Ook in dit stadje waren er veel kinderen die je naar school zag gaan. Ja en dat die niet weten waar Nederland ligt kun je ze niet kwalijk nemen maar ze waren prettig nieuwsgierig en kwamen al ras met vragen. Je treft hier immers niet altijd een gringo.
Vanuit Melo gaat er één maatschappij naar Tacuarembó. Twee keer per dag (6.45 A.M.en 14.30 P.M.).


Tacuarembó
In een goede bus (Over de bussen is geen klagen. Luxe, netjes, schoon, airco, schone ramen kortom een prettig vervoersmiddel) naar Tacuarembó in het noorden gegaan. Neen, niet de noordelijkste plaats want dat is Artigas en Bella Union. Veel van het landschap heb ik niet gezien vanwege de mist. Maar neem maar van me aan: glooiend, palmbomen en hoog gras. Tacuarembó. De stad is bekend om het feit dat Carlos Cardel hier gewoond heeft. Nou en dat liet de eigenaar van mijn hostal ook weten. Zeg niet dat je er niets van weet dat is minstens zo erg als wanneer je zou zeggen er veel van te weten want dan gaat hij je overhoren. Nu ik kon ontsnappen. De kamer was picco bello. Later op de dag toen ik aan het wassen was liet de man tamelijk duidelijk weten dat water duur is en dat verop een wasserette is. Wat is het Spaanse woordje “sí, sí “ dan een heerlijk twee letter woord. Mijn was was gedaan en een opmerking over zijn Carlos Cardel posters viel in goede aarde en hij vergat dat ik water verspilde. Omdat ik niet van plan was naar Rivera of Artgas tegaan omdat ik dan tweemaal heen en weer zou moeten reizen ben ik naar Duranzo gegaan. Min of meer in het midden tot zuiden van het land waar hopelijk een kruispunt is om van daaruit naar het oosten, de grens, te gaan. Er is hierover niets te vinden in de Lonely Planet.




Duranzo
Ik kan de lezer geruststellen: er is een super verbinding van Tacuarembó via Duranzo naar Montevideo of Fray Benton of Paysandú. De bus, van Tacuarembó naar Duranzo, doet er drie uur over en vertrekt in de namorgen. Via het kunstmatige meer dat overigens nauwelijks te zien is, gaat het door …ja juist een licht glooiend gebied. Om 15.30 uur P.M. kom ik in Duranzo, een klein stationnetje in een even zo klein dorp. Er is een heus toeristenbureau in het busstation. En er gaan bussen naar de westkant van het land. Dit voorkomt dat ik eerst naar Montevideo moet om vandaar naar het noorden te kunnen gaan. Vertrek van de bus om 16.00 uur naar Paysandú die er drie en een half uur over doet. Dat betekent een aankomst in het donker.


Paysandú
Er is een groot busstation en de stad is behoorlijk groot, namelijk 90.000 inwoners. Een leuke stad om er een dag te blijven. Aangenaam plein en er rond wandelen van noord naar zuid en oost naar west loont de moeite. Langs de rivier met ontzettend bruin water of naar de dierentuin. In de dierentuin zit zelfs een leeuw, verder vele vogels. Aanrader. Of naar het oude spoorweg emplacement gaan. In de winkelstraat is het goed toeven als je tenminste in het restaurant achter een biertje zit. Vanuit deze stad ga ik naar Stitleo, de plaats waar de rivier ook de grens is. Hoe en hoe laat de bussen naar Argentinië gaan is pas te achterhalen in de stad zelf. Ik vertrek vanuit Paysandú op zondag en het is stil en er zijn nauwelijks mensen op straat. Dat was gisteravond wel even anders. Maar zo langzamerhand komen er steeds meer mensen in de bus. Allemaal naar Stitleo? Neen! Op drie kwart van de rit stapte bijna iedereen uit om naar de thermas van Daymán te gaan. De bus vervolgt zijn weg langs de rivier, die stroonopwaards even donkerbruin blijft.




Salto
De aankomst in Salto is op een modern busstation en voor een groot deel ingericht op Argentinië. Daar de informatie die ik over de stad had niet recent was en niet was aangegeven dat het busstation zo’n 4 kilometer zuidelijker was heb ik prettig lopen zoeken. Houd de blauw/witte bussen aan, die gaan van centrum naar het nieuwe busstation en terug. Eenmaal in het centrum - waar vele grote koloniale gebouwen zijn - bleek nagenoeg alles gesloten te zijn omdat het zondag was. Maar hotel Concordia niet. Wat een prachtig mooi, koloniaal hotel was dat. Ja als je ooit in Salto komt ga er heen en overnacht er. De kamer alleen al. Dat hout, die kolossale palmen in de patio plus een afbeelding van Carlos Cardel. Het ontbijt, de volgende ochtend was overeenkomstig: prima. Overdag kun je prettig lopen in de stad. Ga naar de rivier en zie Argentinië aan de overkant en verder de oude haven en de grasgazons om te genieten van de omgeving en het weer. Tegen de avond wordt het drukker in het centrum en voor je het weet flaneert het hele dorp. Wellicht veel invloed vanuit Argentinië, in ieder geval is de sfeer wezenlijk anders dan in Tacuarembó.
De aansluiting met Argentinië is eenvoudig. Op het (nieuwe) busstation – waar je Argentijnse Peso’s kunt krijgen neem je een kaartje naar Concordia (neen niet het hotel maar de stad), stapt in en in “no tiempo”, oké na een één uur durende rit, ben je in Concordia. De bus die van daaruit naar Posadas (Argentinië) / Encarnacion (Paraguay) of zelfs naar Iguazo gaat, vertrekt om 17.30 P.M. en laat in de avond (23.50 P.M.). Geen "overdag-bus". In een klein winkeltje tegenover de ingang van het busstation wisselt de eigenaar je Uruguayaanse peso’s voor Argentijnse peso; wel zo makkelijk.

Tot zover mijn ervaringen in Uruguay. Hoe de reis verder is gegaan is te lezen bij Paraguay 2004.




Nabeschouwing
Wanneer je op een spannende vakantie uit bent lijkt Uruguay mij geen land om dat daar te zoeken. Ook voor grote, indrukwekkende bergen is het geen land. Om naar het strand te gaan is het een goede keus maar eigenlijk zijn daar ook andere plaatsen voor. Ik moet een beetje denken aan die Paraguayaan, die zei dat er niets te zien was. Ik ben het daar niet mee eens want er is wel degelijk iets te zien. Het is maar net wat je verwacht en zou ik anders geweten hebben hoe Uruguay er uit zou zien? Neen, dus een eenvoudige kennismaking met een klein land met weinig afwisseling en aardige mensen die duidelijk in een ander tijd leven dan in de tijd dat de Argentijnen hun Pesos royaal uitgaven.


Reageren?
Voor diegenen die meer willen weten of een reactie hebben op "Zuid Amerika" kunnen dit doen door middel van onderstaand e-adres. In verband met spam is het e-adres zonder de tekens "apestaartje" en "punt" weergegeven. Vervang de twee woorden door de twee, bekende, tekens. Het adres is: reizen-zuid-amerika[apestaartje]hotmail[punt]com


Auteursrecht
Respecteer het auteursrecht op de foto's. Vraag toestemming per e-mail als je een foto wilt gebruiken. De foto wordt dan gemaild, indien gewenst, in een betere kwaliteit dan de versie die op deze website staat.







Internet links:
Vaccinaties:
Min.Buitenl.Zaken:
Pinnen MasterCard:
Wereldomroep:
Lonely Planet:
Spaans leren:
www.lcr.nl
www.minbuza.nl
www.mastercard.com
www.wereldomroep.nl"
www.lomelyplanet.com
www.spaansleren.nl/cursillo.htm
Algemene info:
Startpagina Uruguay:
Geld koersen:
Carlos Gardel:
Meteorologia:
Montevideo info:
http://zuid-amerika.nl
http://uruguay.startpagina.nl
http://www.oanda/convert/classic
http://home.planet.nl/~mutsc002/tango.htm
http://www.meteorologia.com.uy/pronostico_graloficial.htm
http://www.reservas.net/alojamiento_hoteles/montevideo_uruguay.htm







Begin van deze pagina

Begin van reisverslag Uruguay



Naar beginpagina Zuid Amerika