---

Chili : Rapa Nui (= Paaseiland)

---

Paaseiland 2007 Rapa Nui

Eilandinformatie Land: Chili. Provincie: Paaseiland=Rapa Nui Inwoners: 4.000. Hoofdstad: Hanga Roa. Inwoners: 3.500. Opp.: ter grootte van Texel. Landschap: Vulkanen, Vulkanisch gesteente, Kratermeren, Subtropische vegetatie, Grotten. Taal : Castellano, Rapa Nui. Tijd : 6 uur t.o.v. Europa. GMT. Tijd : 2 uur t.o.v. Chili. Geld : Chileense Peso's (CP). 1 dollar = 538,3 pesos. 1 Euro = 685,121 pesos. 1 Peso = 0,00146 euro.

Trefwoorden Provincie van Chili, 4000 km van Santiago de Chili, Vijf uur vliegen vanaf Chili, Rapa Nui, Ontvangst met bloemenkrans, Stenen beelden (Moai's), Petrogliefen, Ananassen, Feest van de koningin, Jacob Roggeveen, Wandelpaden (senderos) zonder markeringen. Vulkanen, Langoren, Grotten, Navel van de wereld.

Reisschema Buenos Aires, La Plata, Plata del Mar, Necochea, Bahía Blanca, Viedma, Neuquén, Bariloche, Grensovergang Chili, Osorno, Puerto Octay, Puerto Varas, Temuco, Talga, Santiago de Chili, Paaseiland, Santiago de Chile, Grensovergang (Argentinië), Mendoza, San Luis, Buenos Aires, Tigre, Aeropuerto.

Wereldomroep De wereldomroep op de korte golf voor ontvangst in Zuid Amerika gedurende de zomertijd in Nederland: * 23.00 – 24.00 uur: 17895 kHz (16 meter band) * 24.00 – 01.00 uur: 15315 kHz en 15540 kHz (19 meter band) * 01.00 – 02.00 uur: 9525 kHz (31 meter band) Meer: www.wereldomroep.nl

Tip
Geef een muisklik op de foto en deze wordt vergroot.
Om weer terug te gaan klik, links boven in de werkbalk, op het groene pijltje ( ).



Eilanden als provincie van Chili


Sala y Gomez
Deze eilanden bestaan uit twee – vulkanische - rotsen en liggen 425 km noordoostelijk van Paaseiland en ongeveer 3200 km van de Chileense kust ter hoogte van Antofagasta.. De twee eilandjes zijn 4 resp. 11 hectare groot (een voetbalveld is ongeveer een halve hectare. De twee eilandjes worden door een engte met elkaar verbonden. Totale lengte is 770 meter. Het hoogste oostelijke punt is een klip van 10 meter hoog. In het westen ligt er een van 26 meter hoogte. Er is overwegend zout water op het eiland. Maar door een natuurlijk systeem wordt het regenwater opgevangen. Op deze manier kunnen er vogels overleven.


San Félix y San Ambrosio
Deze twee eilanden liggen ongeveer 100 kilometer van Chili ter hoogte van Caldero/La Serena. Het zijn twee vulkanisch gevormde eilanden en er leven vele vogels en dieren. San Ambrosio is 4 km lang en 850 meter breed. San Félix is wat kleiner en heeft twee toppen van zo’n 190 meter.


Juan Fernández
Ten westen van Chili ter hoogte van Santiago de Chile ligt op een kleine 700 kilometer het eiland Juan Fernández. Het is bekend van de zeeman Selkirk of te wel het boek Robinson Crusoë. Verder is het bekend om zijn planten. Er is een stadje, San Juan Bautista waar 500 mensen wonen. De Juan Fernandez-eilanden hebben een mediterraan klimaat met vooral in de winter regen (ca. 900 mm) en een gemiddelde jaartemperatuur van 14°C.


Paaseiland
Verder van Chili af, westwaards, richting Grote Oceaan ligt Paaseiland. Op 4000 kilometer oftewel vijf uur vliegen vanaf Santiago. Het Paaseiland is de meest oostelijke punt van Polynesië, een eilandengroep tussen Australië en Zuid-Amerika. De dichtst bijzijnde eilandengroep, de Gambier eilanden, ligt op meer dan 2500 km. Het Paaseiland is een autonome provincie van Chili. Heeft de Chileense vlag maar gezien de oorsprong en de sterke drang naar de voorouders is er een eigen vlag.

Het eiland wordt door de bewoners Rapa Nui genoemd. Er wonen bijna 4000 mensen en het leeuwendeel daarvan woont in de hoofdstad Hanga Roa. Het eiland is ongeveer ter grootte van het Nederlandse eiland Texel. Het is 163,6 vierkante kilometer. De eerste bewoners zetten hier waarschijnlijk in de vierde eeuw van onze jaartelling voor het eerst voet aan wal en zij zijn waarschijnlijk ook verantwoordelijk voor de realisatie van de rotssculpturen die over het gehele eiland te vinden zijn. Over hoe deze gigantische beelden echter gerealiseerd zijn, lopen de meningen nog steeds uiteen.
Het eiland heet Paaseiland omdat de ontdekker van het eiland, de Nederlander Jacob Roggeveen, het op eerste Paasdag 1722 ontdekte en voet aan wal zette en het de naam gaf: "Paasch-Eylandt". Hij moet zijn ogen hebben uitgekeken. Mogelijk kneep hij hem zelfs want om beelden te zien die tien tot zelfs twintig meter hoog zijn moet toch iets zeggen over de makers ervan. Hij heeft aantekeningen gemaakt in het scheepsjournaal.

Desondanks is er weinig bekend over deze beelden (Moai’s). Een kleine honderd jaar erna bleken vele beelden omgevallen te zijn. Een tsunamie? Een aardbeving? Er is niets over opgeschreven. Wat wel bekend is dat men ongeveer 8 maanden nodig had om de beelden gepolijst en al uit het vulkanische gesteente te hakken. En een maand nodig had om ze naar zee te transporteren en ze op een plateau te plaatsen. Ten slotte nog een maand om de beelden op te richten en in een aantal gevallen te voorzien van een soort tulband (morro). Opvallend is ook dat de beelden met de rug naar zee staan. Ze hebben een hoogte van zo'n 9 meter, terwijl er in de steengroeve nog een beeld ligt van ruim 20 meter.
In de tijd van Roggeveen moeten er meer mensen gewoond hebben dan het aantal van nu. Ook zou het gehele eiland bebost zijn met vele bomen. Met de bomen zouden de beelden verplaatst zijn. Het zal altijd wel een raadsel blijven: waarom, waarvoor en hoe? Van de oorspronkelijke nederzettingen is helaas niet veel overgebleven. Toch vindt je regelmatig de fundamenten terug van de ‘boothuizen’, de hare paenga, die plaats boden aan tientallen mensen.


Klimaat
Het eiland heeft een subtropisch klimaat. Ligt behoorlijk geïsoleerd van andere eilanden en het vaste land. Omdat het zo geïsoleerd ligt in de Pacific, heeft de wind er vrij spel. Het kan er hevig waaien. Verder is er het hele jaar door regen (ca. 1150 mm); de gemiddelde jaartemperatuur is 20°C. In de tijd dat ik er was (februari) was het mooi weer met één dag regenbuien die niet konden verhinderen dat je binnen bleef. De temperatuur was aangenaam. Overigens moet je wel oppassen voor de zon. In "no-tiempo" ben je verbrand. Gaatje in de ozon laag! Opmerkellijk was wel dat de inlanders een beetje mopperden op het regenachtige weer. Desalniettemin zijn zonsondergangen formidabel.


Ontstaan van het eiland
In elke hoek van het eiland ligt een vulkanische krater, waarvan die van Maunga Terevaka met 506 meter de hoogste is. Vanaf de top van deze berg heb je een geweldig uitzicht. In 1935 is het eiland in zijn geheel uitgeroepen tot nationaal park om de archeologische plekken te beschermen. En dit tot ongenoegen van de bewoners omdat die daardoor beperkt zijn in het bebouwen van het land.


Enkele Rapa Nui woorden
"Rapa Nui" betekent in het Polynesisch letterlijk de Grote Rots (rapa = rots, nui = groot). Een andere inheemse naam voor het eiland is 'Mata ki te rani' of 'Ogen die naar de hemel kijken' (mata = ogen, ki = die, te = kijken, rani = hemel). Deze benaming slaat op de voorouderbeelden of moai met de merkwaardige oogkassen die inderdaad schuin naar de hemel zijn gericht. De eerste ogen die in deze kassen zaten, werden pas in 1978 teruggevonden.


Jaarlijks feest in februari
De Paaseilanders van Polynesische oorsprong, zijn zich meer en meer bewust van hun cultuur.
Een van de exponenten hiervan is het jaarlijkse folklorefestival Tapati Rapa Nui, dat in februari
wordt georganiseerd.



Dan wordt de ‘koningin’ gekozen op basis van traditionele activiteiten, zoals dansen, zingen, vissen,
kransen vlechten en beeldhouwen. De mannen meten hun krachten door op de stam van een bananen-
boom een vulkaanhelling af te glijden en om het snelst te varen in Polynesische catamarans.



Het begin is in het dorp vanwaar een optocht met praalwagens start. Door het dorp gaand eindigt deze
na een paar uur aan de westkust. Er wordt veel gedanst, gelachen en meegezongen met de oude liederen.
Een, fascinerend, vrolijk spektakel!



Sfeerproeven?
Wel wat stil nietwaar? Klik hier en je weet hoe het eraan toegaat.


Taal
De taal is Spaans. Het is immers een provincie van Chili. Maar er wordt ook Rapa Nui gesproken; de taal van de oorspronkelijke (?) bewoners, die af zouden stammen van de Polynesiërs. En dat laten ze je graag weten. Rond 400 na Christus raakte het eiland bevolkt en de beelden dateren zo rond de zesde tot achtste eeuw na Christus.


Informatief
De kolossale beelden op Paaseiland worden door velen gerekend tot de niet-klassieke wereldwonderen. De moai, tot 9,5 meter hoge beelden, zijn meestal uit zacht vulkanisch gesteente (tufsteen) gehouwen. De makers zijn de voorvaderen van de huidige Polynesische eilandbewoners. De meeste moai stonden opgesteld op platforms of ahu’s en kijken naar het binnenland. Enkel de 7 beelden op een rij, die wat spottend, de 7 apen genoemd (los siete monos) naar de zee kijken. De moai zijn voorstellingen van voorouders die de vruchtbaarheid afsmeken. Voortplanting op een geïsoleerd eiland was van cruciaal belang om te overleven. Thans zijn veel voorouderbeelden weer rechtgezet. Ook hebben er veel hun indringende ogen weer, die "naar de hemel kijken". De vooruitstekende lippen waren misschien behangen met een baard. Opvallend zijn wel de uitgerekte oorlellen. Ze bewijzen dat de Langoren de heersers waren van het eiland. Het gehele eiland staat op de werelderfgoedlijst van Unesco.


De reis naar Paaseiland

Vooraf aan de reis
Het doel van mijn reis is het bezoeken van het Paaseiland. Het feit dat een Nederlander het eiland ontdekt heeft (naast de vele andere eilanden of werelddelen op de wereld), is bij mij een sterke wens geweest om daar naar toe te gaan. Het eiland is niet groot en mede gezien het beperkte aantal vluchten van Chili naar Paaseiland leek mij 5 dagen voldoende. Dit bleek achteraf ook zo te zijn hoewel langer blijven op een plek ook zijn aangename kant kent.
Verder wil ik opmerken dat de reis naar Paaseiland, hoewel er ook door Argentinië en Chili gereisd is er een enkele keer een verwijzing is naar een van de beide landen, maar in tegenstelling tot eerdere jaren de reizen door Argentinië en Chili niet als deelbeschrijving bij die landen is opgenomen. De reis naar Paaseiland inclusief het reizen door beide landen staat alleen onder "Rapa Nui" beschreven. Het reisschema is als volgt:
Vanaf Amsterdam naar Buenos Aires. Vervolgens min of meer langs de kust naar het zuiden: Plata. Dan Mar del Plata, Necochea, Bahía Blanca, Viedma. Van hieruit westwaarts over de pampa, langs de Rio Negro, naar Neuquén. Dan evenwijdig aan de Andes naar het zuiden naar Bariloche. Vervolgens de grens over naar Chili naar Osorno (Puerto Varas, Puerto Octay). Dan naar het noorden via Temuco, Talca naar Santiago de Chile. Het vliegtuig naar Rapa Nui en teruggaand weer naar Santiago de Chili. Vanuit deze hoofdstad wordt de Andes overgestoken via de Portillas langs de Aconcaqua naar Mendoza, San Luis, Buenos Aires en Tigre om ten slotte op Schiphol te landen.


De reis naar Rapa Nui

Buenos Aires
Als je de eerdere verslagen hebt gelezen over Buenos Aires (BsAs) dan weet je dat ik het een geweldige stad vind waar veel te zien, beleven en te doen is.
Ga naar de wijk La Boca, Naar San Telmo om te Tangoën (met name in het weekend) of flaneer door de voetgangersstraten met zeer vele winkels. De prijzen? Kijk een paar jaar geleden betaalde je voor een Peso een Dollar (Euro) en nu krijg je er drie à vier voor. Dus…
Vergeet eveneens niet naar de haven te gaan waar een viertal Dársenas (aanlegsteigers) zijn om te wandelen in de nabijheid van water, mooie gebouwen en restaurants. Maar er is meer te zien in Argentinië zodat ik per trein naar La Plata ben gegaan. Zo kun je nog een nachtje slapen in Buenos Aires.




La Plata
Een uurtje per trein (ja hij is voor personen en niet voor dieren!!) kom je in La Plata aan. Je kunt ook per bus gaan. Een badplaats voor de Porteños (inwoners van Buenos Aires) met een moderne cathedral. Er is ook een flinke Plaza. Het vertrekpunt voor de bussen vanuit Buenos Aires is Retiro, waar zowel een bus- als een treinstation is. Om met de trein naar Plata te gaan moet je bij Estacion Constitucion zijn. Dit is te vinden op Plaza Constitucion. Verwacht overigens geen pluche in de trein. Enfin de foto zegt m.i. genoeg. Het is geen onaardige stad en een wandeling door de stad laat je kennis maken met het Plaza Moreno en zijn cathedral en Plaza San Martin. Verder is er een grote Paseo del Bosque met mooie bomen. Als je met de trein bent gekomen kom je aan op het station Estacion Ferrocarril General Roco.


Mar del Plata
Je kunt helaas niet met de bus vlak langs zee naar Mar del Plata. Je kunt wel weer met de trein dus voor de liefhebbers…
De stad ligt aan zee. Veel inwoners van Buenos Aires gaan hier naar toe. Veel strand en een andere opbouw op zo’n strand dan bij ons. Het loont de moeite om een (lange) wandeling te maken. De gehele kustlijn van noord naar zuid is af te lopen. Vanaf het zuidpunt kan je calle Primera Junta in, dat vlak bij Parque San Martin ligt. Loop westwaarts en naar calle Viamonte. Dan noordwaarts en je komt bij Torre Tanque uit. Kitsch?? De huizen in deze buurt zijn in ieder geval prachtig.
Let op: zoals bij meerdere steden is het kopen van een buskaartje een achterhaalde zaak. Een tarjeta moet je hebben. Kun je krijgen bij kiosken (op busterminal bijvoorbeeld) en op straat. Meestal geldig voor twee of vier keer.




Necochea
Een typische stad. Je komt met de bus op het terminal aan en bent na een kleine kilometer in het centrum (“Centro”). Een verdroogd park maar frisse winkels. Een enkel restaurant. Hoe uitgestorven is het ten tijde van de siësta. Met een stadsbus kun je voor een paar dubbeltjes via de haven naar de kust met zijn strand (“La Villa”).




Bahía Blanca
Vanuit Necochea kun je weer met de bus naar Bahía Blanca. Er was maar één verbinding namelijk die van vier uur ’s middags. Vervelend omdat je dan tegen negen a tien uur in Bahía Blanca aankomt. Het station ligt redelijk ver uit de buurt van het centrum. Neem dan een taxi (of de bus) en ga bijvoorbeeld naar Hotel Bayón Chiclana 487. Aardig hotel idem personeel. Verder zit je redelijk dicht bij het centrum. Ook hier geldt de tarjeta zoals beschreven bij Mar del Plata. Het dorp zelf heeft niet veel te bieden behalve mooie huizen (Avenida Alem) en er is een treinstation. Mooi gerestaureerd. Om in de natuur te zijn kun je naar Sierra de la Ventana gaan en naar het stadje Villa Ventana. Er zijn “trekkings en climbings”. Verder kun je er natuurlijk wandelen. Wil je de zee zien zul je naar Punta Alta moeten gaan.




Viedma
Met de bus of met de trein kun je in Viedma komen. De stad ligt ook weer niet aan zee. Hij ligt aan een rivier en aan de overkant van die rivier (Rio Negro) kun je per bootje in Carmen de Patagones komen. Je kunt in een dagdeel beide dorpen belopen maar er is niet zoveel te zien. Er is wel een mogelijkheid om met een lokale busmaatschappij langs de kust te gaan, maar dat is voor de liefhebber.
Voor het avondeten kun je naar het restaurant aan het kleine park in het centrum gaan, voor een echte Argentijnse parrillada. Zelfs als je vegetariër bent kun je er terecht.




Neuquén
Vanuit Viedma kun je per bus over de Ruta 23 of de Ruta 22. Ik ben over de 22 gegaan naar Neuquén. Vandaar uit zou Bariloche beter aan te rijden zijn en is er meer te zien van het overweldigende landschap met bergen en meren. Je bent immers aan de voet van de Andes. Er is zowaar een dagbus (8 uur) zodat je nog iets kan zien ook. De bus komt in de avond aan; helaas niet bij het busstation in het centrum en dat valt tegen. Een ontzettend groot nieuw busstation met veel perrons dat net twee jaar bestaat op een kilometer of vier van het centrum. Een taxi kan je brengen; maar er rijden ook bussen zij het dat deze niet voor het busstation stoppen maar op twee cuadros afstand van de Terminal. Of te wel loop het station uit. Ga rechtsaf, de spoorlijn over en op de wegkruising rechts af op 20 meter van de hoek. (dit is ook de richting naar het centrum) en wacht. Bus 9 komt langs en die kun je nemen. O ja, vergeet niet een tarjeta te komen op de terminal. Je wordt echt niet meegenomen.
Het is een drukke stad met een bijna leeg, oud busterminal, dat gelegen is in het Parque Central. Er komt een monument in voor de gevallen soldaten ten tijde van de strijd om de Malvinas / Falklandeilanden. Dat is een tijd terug. Verder is er naast het park niet zoveel te zien. De wandeling door de stad naar het noordelijkste punt is geen tocht om onderste boven te geraken.
Het is al eens eerder gezegd maar het reizen in Zuid Amerika is overwegend van goede kwaliteit. Goede reisbussen voor vele uren. En of je goed kan zitten? Kijk maar eens naar de verdeling: links één zetel en rechts twee. Jammer genoeg waren de ruiten voorzien van een gaasachtige laag om je te beschermen tegen de zon, maar dat had wel tot gevolg dat je ook niet naar buiten kon kijken. Ja, en waarvoor kom ik naar Zuid Amerika?




Bariloche
De busrit vanuit Neuquén naar Bariloche is een fraaie. Dat wil zeggen de natuur is hier indrukwekkend en je ziet onderweg een enkel meer dat in de dagtocht “Siete Lagos” (zeven meren) ook voorkomt. Deze Siete Lagos is als excursie vanuit Bariloche aan te bevelen. Het is feitelijk de weg van Bariloche naar San Martin de los Andes. De aankomst op de busterminal geeft al zicht op een streek met bergen, meren, houten huizen en veel winkels die chocolade verkopen. Ook hier met de bus naar het centrum alhoewel de twee kilometer te lopen zijn. Vanuit Bariloche zijn een paar dagen in de natuur door te brengen. Hierover is al eerder geschreven in Argentinië 1999. De stad ligt aan het Lago Nuhuel Huapi dat vanaf het stadje, of je hoger gelegen hotel, fraai overzien kan worden. Ga eens langs het toeristenbureau en laat je voorlichten wat er (allemaal) te zien is en waar je kunt wandelen. Er is een scala aan mogelijkheden. Er zijn in het centrum een paar straten met winkels die een Zwitsers karakter hebben. Op het plein is ook een St. Bernhard hond te herkennen. Voor wat betreft een excursie in het Parque Nacional Nahuel Huapi is het volgende te doen. Circuito Chico, Isla Vitoria, Cerro Otto, Cerro Catadral, Monte Tronador. Tevens is er een (dag)tocht “Siete Lagos”. Per bus wordt je langs zeven zeer fraaie meren gereden en is er uitleg van een gids. Aan te raden! Wat verder kan is een tocht maken over meren en wegen naar Osorno of Puerto Mont in Chili. Boek wel op tijd.
Zelf ben ik over de weg gegaan met de bus en ook dat was een excursie op zich. Bijna geheel langs het Lago Nahuel Huapi via Villa La Angostura, de pas en daarmee de grens over.




Osorno
Na het vertrek uit Bariloche via Villa La Angostura, wordt de grensplaats Portezuelo de Puyehue (1308 meter) overgestoken. Het douaneritueel ontsmetten heb ik deze keer niet meegemaakt maar de hasjhond kon weer aan alle koffers snuffelen. Al met al duurde het oponthoud twee uur.
Maar snel daarna kwam Osorno, met op de achtergrond een machtige vulkaan (Puntiagudo) met sneeuw en links van je het Lago Puyehue.
Je kunt met dezelfde bus ook naar Puerto Montt. Voor mij is de bestemming echter Osorno.
Er is een groot verschil met de steden die ik in de afgelopen veertien dagen heb gezien. Een ander Spaans zonder de Argentijnse ZZ-klank en andere huizen. Wat is daar anders aan? Wel er zijn houten huizen, bijna bouwvallig, niet meer rechtopstaand maar wel kleurrijk. Fraai om te zien en om in te leven is niet onmogelijk. Osorno is een leuk aangenaam stadje met kleurrijke huizen, een open markt en het heeft goede mogelijkheden niet alleen om naar Puerto Montt en Santiago de Chile te gaan maar ook om naar plekken in de regio te reizen. In het laatste geval zul je dan telkens geconfronteerd worden met de vulkaan Osorno. Het centrum heeft op de Plaza de Armas een toeristenkiosk die je veel informatie kan geven. In het park kun je dan de stadsindrukken op je in laten werken. Er gaat een bus naar Lago Puyehue en de Thermas de Puyehue. Neem de bus die vanaf het busstation vertrekt. Het is eveneens de moeite waard om het Lago Puyehue rond te rijden en te stoppen in de diverse plaatsjes. Puerto Varas is een aardig plaatsje aan het meer Lago Llanquihue met een strand en een schitterende vulkaan Osorno. Vanuit dit stadje kun je met de bus naar de Saltos de Petrohue. Van hieruit kun je 4 km lopen naar het meer of met de bus gaan. Diezelfde bus gaat ook weer terug naar Puerto Varas. De bus vertrekt niet vanuit het centrum maar van een hoger gelegen gedeelte aan de doorgaande weg. Je kunt ook eerder uitstappen en de noordelijke route – om het meer – volgen. Een andere mogelijkheid is om naar Puerto Octay te gaan. Er zijn op de busterminal zoveel van die naar Puerto Octay vertrekkende bussen dat je wel mee wilt gaan. Wat een ontluistering. Een paar straten, een kerkhof met uitzicht op de vulkaan Osorno en een mooi meer is alles. Je kunt wel “kuchen” eten in het plaatselijke restaurant. Snel de bus naar Frutillar. Met de bus wordt je tot een paar kilometer ten noorden van het stadje gebracht en kun je met een stadsbus naar het meer, strand en dorpje. Het is leuk om over de boulevard te lopen. In omgekeerde richting kun je weer naar Osorno. Als dagtrip kun je ook nog naar zee en wel naar Maicolpue. De bus vertrekt niet van het busstation maar van een plek die ten noorden van het centrum ligt.(ga de brug over en loop 5 cuadros verder.) Aan zee liggen ook de plaatsjes Bahia Mansa en Pucatrihue. De bus gaat naar Maicolpue en kan beschouwd worden als een weekend badplaats waar vissen, barbecueën en drinken als weekend doorbrengen gezien kunnen worden. Zo gauw je uitgestapt bent, kun maar beter meteen een kaartje voor de terugweg kopen anders loop je gegarandeerd de kans dat je eerst een dag later met de bus terug kan.






Temuco
Temuco is geen nieuwe stad voor mij. Zie hiervoor ook het verslag Argentinië 1997 (Temuco). Ook in de jaren 1998 en 1999 was ik in Temuco maar voor één dag. Erg prettig is het om overdag te reizen om in het begin van de middag aan te komen om vervolgens de stad te bekijken. Er is niet veel veranderd in de loop der jaren behalve dan dat de overdekte markt uitgebreid is en het treinstation verbouwd is.




Talca
Het meest opvallend van de stad is dat de straten geen naam maar een nummer hebben zoals 1 Norte of 9 Oriënte.
Een stadje, levendig met een staat waar winkel na winkel is. Leuk. Mijn onderkomen is aan de andere kant van de stad. Er zijn twee naast elkaar liggende hostals. Ik koos voor Hostal del Puente. Een prima hostel; aardige eigenaar.




Santiago de Chili
De rit naar Santiago is slechts drie uur en voor je het weet ben je er. Mijn onderkomen is in Barrio Brasil voor "Santiago Centro" aan de doorgaande grote weg: de Avenida O’Higgens (Alameda). Hier ligt niet alleen mijn onderkomen maar vertrekt ook de bus naar het vliegveld en gaat vanuit terminal Norte de bus naar Mendoza.
Het grote verschil met negen jaar geleden is dat de bussen niet meer vier, vijf, zes dik om het hardst rijden en of optrekken. Er was net een nieuw (bus)systeem ingevoerd wat leidde tot een week lang gratis openbaar vervoer en waar een tekort was aan bussen. Gevolg propvolle bussen. Een zeer groot voordeel was wel dat het aanmerkelijk rustiger was en die nieuwe bussen zijn vele malen stiller. Goede zet van het stadsbestuur. Verder zijn er ook in de stad goede wegen om het verkeer doorgang te bieden. Voor mij geldt er nog maar één ding: morgen Paaseiland.




Rapa Nui
Na vijf uur vliegen - tegen de 4000 kilometers - land je op het eiland dat te vergelijken is - gezien de grootte - met Texel als het om de grootte gaat wel te verstaan. De tijd kan twee uur teruggedraaid worden en als je verblijf hebt gerealiseerd (via bijvoorbeeld internet) krijg je een bloemenkrans omgehangen.



Vervolgens ga je naar je onderkomen. Van de zuidpunt naar het stadje Hanga Roa. Er wordt een halve dagtoer georganiseerd en een “Full Tour” (gehele dag).



Het is aanbevelenswaardig om aan te sluiten bij een van de excursies. De gids geeft uitleg en dat is beslist noodzakelijk om iets van deze cultuur te begrijpen. De volledige dagtoer gaat vanuit het dorp (je wordt bij je hotel opgehaald) naar de zuidkust en langs de oostkust ga je naar het noorden. Je passeert dan de Ahu Vaihu, Ahu Akahanga en Ahu Hanga Tetenga en komt uit bij de vulkaan Rano Raraku de steenhouwerij van de beelden. Eens stonden hier 400 beelden. Het is een fraai gezicht tussen de beelden te lopen en te zien dat de beelden in het steen meteen worden gepolijst in plaats van eerst een brok steen houwen en dat bewerken. Er ligt nog in de berg een beeld van meer dan 20 meter. Je kunt je weg vervolgen, de krater op en hebt een mooi uitzicht.



Vervolgens ga je naar de vijftien beelden op een platform (Ahu): de Ahu Tongariki. Het beeld van de Moai’s op Paaseiland. De tocht wordt vervolgd naar de navel van Paaseiland.



Vervolgens naar het palmenstrand waar geluncht wordt (hoort bij de excursie). Tenslotte is het dan richting dorp over een weg die in het midden van het eiland ligt.
De excursie van een halve dag is naar de plek Orongo en de krater Rano Kan (410 meter).



Erg fraai. Een andere tocht is aan de westkust beginnend in het dorp en noordwaarts gaand. Niet alleen zie je beelden maar ook veel grotten met wandsculpturen of zelfs een groot raam met zicht op zee (“ventana”). Verder staan er wat meer landinwaarts de Siete Monos (de zeven aapjes). En krijg je een idee hoe zwaar het geweest moet zijn om de beelden kilometers ver te transporteren omdat er in de nabijheid geen steengroeve was. Na deze trips is het goed een dag later een auto/motor/fiets/paard te huren en de rit eens over te doen. Wellicht zijn er dingen je ontgaan, is het weer beter, is het zonnelicht minder sterk (filters meenemen). Mij is het in ieder geval bevallen om met een stel Mexicanen op stap te gaan en het geheel nogmaals op je te laten inwerken.
Wat mij tegen is gevallen is de wegbewijzering van de senderos (wandelpaden). Soms waren ze er “ineens” niet meer. Of hielden ze op. Ook met een gedetailleerde kaart gaf geen oplossing. De gewenste wandeltocht van de westkust, vanaf Hanga Roa gaat redelijk goed tot Ahu Tepue maar dan wordt het zo nu en dan zoeken en vraagt het veel tijd om in Anakena (het strand met de palmbomen) te komen. Jammer, maar blijkbaar is het belang van de dagtochten groter dan het optimaliseren van een wandelpad.




Enkele Rapa Nui tips.
Er is een bank op het eiland waar je kunt pinnen. Restaurants zijn er voldoende. Er is ook een toeristenbureautje. Vergeet niet dat alles ingevoerd moet worden en ongetwijfeld zul je op het vliegveld in Santiago de Chili aangeklampt worden om spullen voor inlanders mee te nemen wegens het overschrijden van hun totale bagagegewicht. Door het invoeren van goederen, etenswaren zijn de prijzen ook “iets” hoger. Indicatie? Soms is 1000 Peso op het vaste land, hier 5000!


Santiago de Chili
Terug vanuit Paaseiland naar het vasteland moet de klok weer twee uur vooruit. De (blauwe) bus (Aeropuerto) vertrekt regelmatig vanaf het vliegveld naar het centrum, dat wil zeggen naar de Avenida Alameda, nabij de televisietoren die ligt op de scheidslijn van Barrio Brasil en Santiago Centro. Santiago is een stad waar het ook prettig wandelen is en waar je je best een of meerdere dagen kunt vermaken.




Mendoza
Om met de bus uit Santiago de Chili te vertrekken hangt het af waar je naar toe gaat. De overwegend zuidelijke bestemmingen vertrekken van het busstation (TurBus) dat nog westelijker ligt dan het Estacion Central (Av. Alameda). Ga je naar Argentinië dan moet je naar het busstation Terminal los Héroes (hoek Avenida Alameda en Tucapel Jimédez).
Via de 28 haarspeldbochten ga je de Andespas (Los Libertadores) over en kom je via het dorp Portillo in een geweldig dal met vele kleuren en vormen. Je moet dan wel eerst de grens passeren maar dan is het ook genieten. Het dal naar Mendoza is fantastisch en prettig genoeg steigt langzaam de temperatuur naar aangename waarden. In 1997 (zie Argentinië 1997) was ik hier ook al. In de volle zon werd een lekke band door de chauffeur gewisseld... Het busstation ligt dicht bij het centrum met zijn vele mooie bomen (platanen) en grote geulen aan de stoepranden waar water doorstroomt. Oppassen geblazen. Er zijn een paar parken en op zich is het een mooie stad. Voornamelijk een uitvalbasis voor de beklimmers van de Aconcagua (6962 meter) en wandelaars in de bergen. Verder zijn er een aantal musea. Vergeet de wijn uit de streek niet. Om de afstand van Mendoza naar Buenos Aires niet in een te doen werd eerst San Luis aangedaan.




San Luis
Een rustig stadje met een kleine 60.000 inwoners. Een Plaza, een cathedral, winkels en een restaurant op de Plaza waar het personeel het jammer schijnt te vinden om mensen te bedienen. De bus vertrekt de volgende dag weer alhoewel er slechts één is die overdag rijdt. Ruta 7. Vertrek om 5.30 uur A.M. Het is een reis naar mijn hart. Gehele dag reizen en een landschap zien dat regelmatig wisselt van nu eens wijnbouw, dan maïs of zonnebloemen; en van vee tot struiken of grote graansilo’s. Fantastisch. De aankomst in Buenos Aires is tegen negenen maar ik heb mij geen moment verveeld.




Buenos Aires
Bekend terrein en de foto’s ter illustratie. Ben nog wel een dag naar Tigre gegaan. Via de trein vanaf Retiro (daar waar ook het busstation is). Kun je voor nog geen peso heen en nog eens terug. Maak een rondvaart en eet in een van de restaurants. Mijn biefstuk hing niet over de rand van het bord maar groot was hij wel. Een mooi afsluitgebaar om de volgende dag naar het vliegveld te gaan.




Tigre



Nabeschouwing
Het hoofddoel van mijn vakantie was Paaseiland. Om direkt naar Paaseiland te vliegen was geen optie voor mij. Er moest iets "voor" en iets "achter". Heb daarom een tocht gemaakt door die streken waar ik ook nog niet was geweest (ten zuiden van Buenos Aires) en rondom Osorno in Chili. De kuststreek ten zuiden van BsAs is gelijk vele anderen badplaatsen. Ik heb het gezien en dat is alles. De streek rondom Osorno is aangenaam en zeker de moeite waard om daar te reizen, wandelen kortom om in de natuur te zijn. Na het Paaseiland ging het weer op BsAs (Buenos Aires) aan en de busreis over de Andes naar Mendoza is geweldig (ga in de bus aan de rechter kant zitten). Vanaf Mendoza dan wel San Luis was een traject naar mijn hart. Grote vlakten waar je doorheen gaat. Ja, en over Paaseiland is zoveel te zeggen en dat er zo weinig bekend over is. En dan die beelden. De afmetingen die ze hebben. De plekken waar ze die beelden neergezet hebben en hoe ze die opgericht hebben. Om nog maar te zwijgen van het transport. Of de beelden die half uitgehouwen in de steengroeve liggen. Ook de bevolking is compleet anders dan de inwoners van Chili. Hun eigen taal, gewoonten en feesten. Geweldig! Het was "vale la pena" of te wel: de moeite waard.


Reageren?
Voor diegenen die meer willen weten of een reactie hebben op "Zuid Amerika" kunnen dit doen door middel van onderstaand e-adres. In verband met spam is het e-adres zonder de tekens "apestaartje" en "punt" weergegeven. Vervang de twee woorden door de twee, bekende, tekens. Het adres is: reizen-zuid-amerika[apestaartje]hotmail[punt]com


Auteursrecht
Respecteer het auteursrecht op de foto's. Vraag toestemming per e-mail als je een foto wilt gebruiken. De foto wordt dan gemaild, indien gewenst, in een betere kwaliteit dan de versie die op deze website staat.









Begin van deze pagina

Begin van reisverslag Paaseiland



Naar beginpagina Zuid Amerika