---

Venezuela

---

Venezuela 2008

Landinformatie Land : Venezuela. Inwoners : 26 miljoen. Hoofdstad: Caracas. Inwoners : 3,9 miljoen. Oppervlakte: 26 maal Nederland. Landschap: Andes, llanos, kust, Amazone gebied, Orinoco rivier. Taal : Castellano (Spaans). Tijdverschil:-5,5 uur tov GMT. Munt : Bolivar Fuerte (BsF) 1 dollar = 2,1523 BsF 1 euro = 2,7329 BsF 1 BsF = 0,3659 euro. 1 BsF = 0,4646 dollar

Trefwoorden Pémon-indianen Caracas Henri Pittier reserva Llanos Mérida Guácharos Puerto Nutrias Bruzual Ciudad Bolivar Salto Angel Parque Nacional Canaima Orinoco delta Mochima Palifitoswoningen Lancha's

Reisschema Aeropuerto International, Simón Bolívar Caracas National Park Henri Pittier Mérida Llanos Puerto Nutrias Bruzual Ciudad Bolívar Watervallen Ángel Falls National Park Caripe Mochima Caracas Aeropuerto Internacional Simón Bolívar

Wereldomroep De wereldomroep op de korte golf voor ontvangst in Zuid Amerika gedurende de zomertijd in Nederland: 00.00 - 00.30uur:15540kHz 01.00 - 01.30uur:17605kHz 02.00 - 02.30uur: 5970kHz 03.00 - 03.30uur: 6190kHz 05.00 - 05.30uur: 6190kHz 06.00 - 06.30uur: 6165kHz 07.00 - 07.30uur: 6165kHz 11.30 - 12.00uur: 6020kHz 23.00 - 23.30uur: 7605kHz Meer weten: www.wereldomroep.nl/gids

Venezuela??

Ja, je kunt naar Venezuela voor vogels:

Of voor bloemen:

Of misschien voor "oude Amerikanen"


Venezuela!!
Maar er is meer dan vogels, auto's en bloemen alleen. Neem nu de kust met zijn vele eilandjes; de Orinoco delta; de Andes en de watervallen. Bekijk onderstaand de foto's en de tekst en vorm je een mening.

Mangrovebos
Mangroven zijn bomen of struiken die het beste groeien op zoute slikgronden. De mangrove komt alleen voor in tropische gebieden met een getij. Deze gebieden worden regelmatig overspoeld en de grond is zout. Mangroven komen voor in rivierdelta's en langs de kust. Mangrovebossen bevinden zich langs lage en vlakke tropische kusten met warm zeewater en een niet te sterke golfslag. Het verschil tussen eb en vloed is op de foto's goed te zien. Varend, in een lancha, langs de mangrove van de Orinoco zijn er vele vogels en zijn er zelfs aapjes. Het is ook het leefgebied van de Warao-indianen.


Klimaat
In Venezuela geldt een tropisch klimaat. Er zijn verschillen wat door de hoogte wordt bepaald. Er is een natte en een droge periode. De droge periode valt in december en duurt tot april. Er is weinig neerslag en de nachten zijn tamelijk koel. De regentijd is in juli, augustus en september. Het regent dan fors. Reizen is geen probleem. Veel water betekent volle rivieren en de Salto Ángel verstouwt veel water. Wat is nu een waterval zonder water.... De temperatuur aan de kust is overdag zo'n 30 en 's nachts 23 graden. In de Orinoco delta en op de Llanos is er een tropisch klimaat en is het er vochtig. In de Andes is de temperatuur rond de 20 graden, die naar mate de hoogte stijgt, kan dalen tot 10 graden. Je kunt op 2500 meter hoogte met hoogteziekte in aanraking komen. Zie hieronder.


Hoogteziekte
Hoogteziekte is een voorkomend verschijnsel in Zuid Amerika. Snel op hoogte komen kan verschijnselen geven van misselijkheid, hoofdpijn en vermoeidheid. Wanneer je zorgt voor een geleidelijke overgang van laag naar hoog en je drinkt veel en je loopt ook nog wat langzamer dan is er goed mee te leven.
Houd de hoogtes in de gaten en bouw het op. Een eerste stijging naar 2500 meter zou geen effect hebben maar dat heb ik zelf ooit anders ervaren. Wees bewust als je op deze hoogte bent. Drink veel en neem eventueel een aspirine. Ook het gebruik van mate de coca heeft een positieve werking. Mate de coca is een thee getrokken van cocabladeren. Helaas is dit niet verkrijgbaar in Venezuela. Thee is er eveneens zelden. Is er geen thee? Vraag dan om Manzanilla. Soms is dat er wel. Je hebt dan een kruidenthee. Denk niet dat je een grote beker krijgt. Als je al thee krijgt, is dat in een bekertje ter grootte van een koffie expresso. Neem je eigen thee mee. Daarentegen zijn er wel vruchtensappen.


Malaria
Eén voordeel van hooggebergte is dat er geen muggen zijn die verantwoordelijk zijn voor onder andere malaria. Ze komen er doodgewoon niet voor. Maar onderschat malaria niet. Onder andere kan de GGD je hierover informeren. Malaria is een infectieziekte die wordt veroorzaakt door malariaparasieten die door een muggenbeet het lichaam binnendringen. De malariaparasieten vermenigvuldigen zich eerst in de lever, daarna in de rode bloedcellen. Daarbij treden ziekteverschijnselen op zoals koude rillingen, gevolgd door koorts. Doorgaans worden deze verschijnselen voorafgegaan door een grieperig gevoel. Er bestaat helaas geen vaccin tegen malaria. Gebruik antimuggenmaatregelen (klamboe, Deet) en/of door malariapillen te slikken.

Er zijn verschillende vormen van malaria!
Malaria falciparum tropica is de meest gevaarlijke vorm van malaria. Dodelijk bij geen behandeling. Malaria tertiana is een milde vorm van malaria. Koortspieken om de 48 uur. Malaria quartana vertoont geen verschil met malaria tertiana. De koortspieken zijn nu om de 72 uur.

Wat gebeurt er als je door een malariaparasiet geïnfecteerd bent?
Infectering komt door een beet van een malariamug. De parasiet nestelt zich binnen een half uur in de lever. Er is een snelle vermenigvuldiging. Sommige parasieten blijven in de lever achter en kunnen soms jaren later nog malaria veroorzaken. Na een week komen de parasieten vanuit de lever in de bloedbaan terecht en infecteren de rode bloedcellen waar de vermenigvuldiging doorgaat. Na ongeveer 2 à 3 dagen barst de rode bloedcel open en de vrijgekomen parasieten infecteren weer andere rode bloedcellen. Deze cyclus herhaalt zich, waardoor het aantal parasieten toeneemt. Het openbarsten van de rode bloedcellen gaat gepaard met koorts en koude rillingen.

Hoe kun je malaria voorkomen?
Je kunt malaria voorkomen door je te beschermen tegen muggenbeten, door het gebruik van antimalariamiddelen en door zo snel mogelijk naar een (huis)arts te gaan als je denkt dat je symptomen van malaria hebt. De malariamug is vanaf zonsondergang tot zonsopgang actief. In deze periode kunt je de volgende maatregelen nemen. Draag bedekkende kleding en smeer de onbedekte huid in met muggenolie of DEET. Zorg ervoor dat je in een muggenvrije kamer slaapt of onder een goedsluitende geïmpregneerde klamboe en gebruik indien mogelijk een ventilator of de airconditioning.(http://www.gezondopreis.nl).

Malariatabletten
Er zijn verschillende malariatabletten (Lariam, Paludrine, Malarone). Neem contact op met Landelijk Coördinatiecentrum Reizigersadvisering (LCR). De LCR houdt onder andere rekening met de verblijfsduur, de resistentie van de parasiet en de mogelijke bijwerkingen van malariatabletten. De dosering van de malariatabletten kan verschillen. Van 2x of 1x daags 1 tablet tot 1 tablet per week.
Slik de malariatabletten zoals voorgeschreven. Als je Manarone slikt neem deze dan ik met melk of tijdens een vette maaltijd. Je hebt dan de minste kans op vervelende bijwerkingen. Met water innemen geeft forse maag/buikklachten zoals ik, gedurende de komende 12 uur, heb mogen ervaren.

Eigen (malaria) ervaring
In de periode dat ik in Venezuela was (november) heb ik geen last ondervonden van muggen. Geen pillen wel een keer DEET 50 gebruikt.


Veiligheid in Venezuela
Wellicht is het raadzaam om de site van het Ministerie van buitenlandse zaken te raadplegen. (reisadviezen Ministerie Buitenlandse Zaken). Bekijk waar men voor waarschuwt en neem de nodige veiligheidsmaatregelen zoals je camera onopvallend bij je dragen en dat geldt eveneens voor je horloge en geld (meerdere plekken bij je dragen). Overdrijf niet er staat echt niet achter elke boom een Venezuelaan die het op jou gemunt heeft. Behalve dan misschien wanneer je 's avonds laat in een wat minder veilige buurt gaat wandelen. Een andere tip is om je aan te sluiten bij mensen die staan te pinnen (zie ook hieronder). De adviseringen van het Ministerie zijn er niet voor niets. Vergeet niet dat je door postuur en huidskleur opvalt als buitenlander ("Gringo"). Ben je slachtoffer werk dan - hoe vreemd het ook klinkt - mee. Je krijgt echt geen aai over je bol als je niets zou afgeven. Achteraf bezien is het mij meegevallen en heb ik dit land kunnen vergelijken met de andere Zuid Amerikaanse landen. Geluk gehad? Ik weet het niet achteraf is alles eenvoudig te verklaren. Feit is wel dat de Venezuelanen best contact met je willen ("He, mister...") en de contacten met jongeren is leuk mede omdat zij hun gebrekkige Engels willen uitproberen.


Pinnen in Venezuela
Pinnen kan bij een redelijk aantal banken met name buiten het centrum. De voorkeur krijgt van mij de Banco Mercantil. Geeft meer dan 380 Bsf (800 Bsf) Wanneer je een bank hebt die maar 380 Bsf geeft, kun je de handelingen een paar keer herhalen. Maar dan? Pinnen is ten opzichte van andere Zuid-Amerikaanse landen anders. Zo anders dat, nadat ik het een paar keer had geprobeerd een medewerkster van de bank om hulp had gevraagd. Maar ook die kreeg geen geld uit de pinautomaat. Uiteindelijk lukte het wel. De juiste procedure is de volgende: steek de pinpas in de daarvoor bestemde gleuf. Haal deze er dan meteen uit! Geef aan Spaans of Engels. Dan je pincode invoeren. Vervolgens op knop "Continuar" drukken. Dan op "Retirar" drukken. Vervolgens aangeven "Cuenta Corriente" aangeven ("Si"). Vervolgens het bedrag intoetsen. Weer knop "Continuar" aanklikken. Dan vraagt de automaat de eerste twee cijfers van je identiteitskaart in te toetsen. Die hebben we niet. Toets dan twee nullen (00). Twee andere cijfers kan ook. Weer op "Continuar" drukken. Tenslotte geld opnemen en hierna een paar keer drukken op "Cancelar". Je hebt dan de garantie dat er geen verbinding meer is.


Tip:
Geef een muisklik op een foto en hij wordt vergroot.
Om weer terug te gaan naar de andere foto's klik, links boven in de werkbalk, op het dan wel pijltje.



De reis door Venezuela

Vooraf aan de reis
In aansluiting op de reeds eerder bezochte landen wilde ik nu naar Venezuela. Venezuela? Ja waarom niet? Er zijn misschien geen spectaculaire bezienswaardigheden maar dat zou tegenvallen. Er is meer dan je verwacht. Wat Venezuela heeft? Nou, een Caribische kust met stranden, mangrovebossen, vele nationale parken (vogels!), steden zoals Merida, Caracas en Ciudad Bolivar, de waterval Salto Ángel (979 meter) en verder de uitgestrekte llanos met tot slot de (delta van de) Orinoco rivier. Een rondreis tegen de klok in leek me aantrekkelijk en dat zou het ook worden. Na wat informatie bleek, dat de criminaliteit in Venezuela (niet alleen) voor de toeristen fors is. Ik ben toch gegaan. Geen beroving of ongewenste kidnapping meegemaakt en heb ik de sfeer in Venezuela mogen proeven. Het is de moeite waard. Lees en bekijk onderstaand relaas.


Luchthaven en Caracas
Vanaf de luchthaven "Aeropuerto Internacional Simón Bolívar" ook wel genoemd aeropuerto "Aeropuerto Internacional de Maiquetía" (www.aeropuerto-maiquetia.com.ve/) gaat de reis naar het centrum van de hoofdstad Caracas. Een betrekkelijk rustige buurt met veel mensen op straat bij een aangename temperatuur. Terrassen voor de "winkel" op straat waar je kunt eten en waar je een (blauw) biertje kunt drinken. Blauw ("azul") omdat het bier in een geheel blauw flesje zit. De smaak is wat flauwer. Wat verder opvalt zijn de vele decibels die geproduceerd worden vanuit huizen en auto's. De volgende dag is voor het centrum met het huis van Simon Bolívar dat omgebouwd is tot museum. Een enkele schoenpoetser heeft weinig werk daar het nog rustig is op straat.




Henri Pittier, national park.
Via Maracay gaat het richting Choroni/Puerto Colombia dat aan de Caribische zee ligt. Je gaat door uitlopers van de Andes en passert nevel- en regenwouden. Een weg die betrekkelijk smal is en de bus met veel getoeter voort gaat. Eerst berg op en dan naar beneden richting zee. Tenslotte kom je aan de kust en vallen de vele bootjes op, die zorgen voor een verbinding naar andere strandjes. Zo is er een verbinding met de dorpjes onderling die er niet over land is. Noordwaarts en evenwijdig aan de kust varend, kom je bij het dorpje Chuao. Lopend door een plantage van koffie- en cacaoplanten kun je de bonen zien drogen op het kerkplein. Voorts is het mogelijk een wandeling te maken in het nevelwoud. Wel een gids inschakelen.Het is een interessante tocht die ondermeer laat zien dat cacao en koffiebonen tussen andere bomen een plantage vormen. De bladeren van de banaanboom worden gekweekt en op het einde van het jaar gebruikt als omhulsel voor kliekjes die de Venezuelanen bewaard hebben. Het gercht schijnt een lekkernij te zijn.




Mérida
Ten oosten van het Lago de Maracaibo gaat het per bus naar Mérida. Een universiteitsstad op 1700 meter hoogte met in de nabijheid de hoogste berg van Venezuela: de Pico Bolívar van zo'n 5000 meter hoogte. Een mooie posada (Posada Luz Caraballo) aan de plaza Milla is een mooi onderkomen. In de volksmond heeft het plein een andere naam. Het is centraal gelegen om de stad te verkennen. Daar het de volgende dag zondag is zullen vele Meridanen de stad ontvluchten en de dag doorbrengen in een bos al of niet met een riviertje. Dat wordt BBC-en, drinken en muziek "luisteren". In Mérída is er een kabelbaan (teleferico) - de hoogste ter wereld - en gaat vanuit de stad naar de Pico Espejo (4700 m). Echter door onderhoudwerkzaamheden is de kabelbaan gesloten voor het publiek. Er is niets bekend wanneer het onderhoud afgerond is. Jammer, het uitzicht leek mij bijzonder fraai. Wat eveneens gesloten is in Merída, is de wereldberoemde en in het Guinnes Book of Records voorkomende ijszaak met zijn 1000 (duizend) soorten ijs. Het is de Heladería Coromoto aan het kruispunt Calle 29 en Avenida 3 Independenciade. Er is tonijnijs, zonnebloemijs, avocado-ijs. Verzin het maar. Op de gevel staat te lezen dat de zaak in oktober 2008 weer open zou zijn, maar nu in november zijn de ramen en de deur nog steeds dicht getimmerd en is het voorlopig ijsje nummer 1001: "helado en obras".
Vlak voor Mérída ligt het dorpje Tabay. Hier wordt een keer per jaar (voor de jaarwisseling) de buitenmuren geschilderd. Verder zijn er warmwaterbronnen. Maar of dat te maken heeft met het schilderen is mij niet bekend.




De (uitlopers van de) Andes
Vanuit Mérida is het niet ver om het gebergte in te gaan en al spoedig heb je zicht op de stad. Nog iets verder en je bent in de Andes. Wegen die van tijd tot tijd flink stijl zijn. Haarspeldbochten lijken er nauwelijks te zijn en dat betekent dat je alleen met een terreinwagen de weg kan vervolgen. Verder is een gids geen overbodige luxe maar dat is in Mérida bij een agencia te bespreken. Het doel is Los Nevados op 2700 meter hoogte. Over min of meer begaanbare wegen met een flink stijgingspercentage wordt gelopen. Je hebt zo een mooi zicht op de omgeving. Overigens mijn voorkeur gaat meer uit naar hoogtes die de boomgrens gepasseerd zijn.




Los Llanos
Dan gaat de reis van het westen (Mérida) naar het oosten: Ciudad Bolívar. In het begin kom je langs mooie dorpjes en langs de laguna Mucubaji dat een onderdeel vormt van het Nationaal Park Sierra Nevada. Ga lopend naar de laguna - het Victoria meer. De omgeving staat vol met reuze edelweiss. En dat terwijl er in Oostenrijk zo weinig is. De reis gaat verder door de Llanos. De llanos is te vergelijken met een steppe of een heideveld. Er is een goede asfaltweg. Langs weerzijden van de weg is er een strook van rond de vijf à tien meter. Dan water met vele vogels en kaaimannen, dan een oneindige vlakke. Er zijn palen met prikkeldraad. Dit om het eigendom aan te geven maar ook al te nieuwsgierige toeristen weg te houden van die leuke "beestjes" (kaaimannen). Het vertrekpunt is dus Mérida, dan Barinas, Puerto de Nutrias, Bruzual, San Fernando de Apure, Puerto Paez, de Orinoco per pont, en dan langs Caicara del Orinoco naar Ciudad Bolívar. Een fantastische route, met een mooi landschap en veel vogels. Ook is de capibaras gesignaleerd. Op de vlakte zijn er llaneros. Cowboys die het vee vervoeren en bewaken. Op de llanos zelf zijn er mogelijkheden om vogels zoals reigers, ooievaars, papegaaien, hoatzins alsmede zoet water dolfijnen, otters, leguanen, schilpadden en capibarra's te zien. Ook kun je een anaconda tegen komen. Waarschijnlijk is hij al verdwenen als jij iets opmerkt. Tenslotte zijn er nog rode ibissen en in het water (een soort van) piranha's en kaaimannen.




Ciudad Bolívar
Vanaf de llanos gaat het verder per bus naar uiteindelijk Ciudad Bolivar. In het landschap zie je Mauritiuspalmen en zo nu en dan churuatas, ronde hutjes met een palmbladeren dak. Dan de stad Simon Bolívar. Een historische stad die eens als uitvalbasis gold voor ...Simon Bolívar in begin 1800. Er is een plein met nauwelijks bomen maar wel omringt door goed in de verf staande gebouwen. Het is een stad aan de rivier de Orinoco en er zijn veel marktkraampjes. Lopend op de boulevard langs de Orinoco zie je het modderige bruine water dat je wel meer ziet in Zuid Amerika. Ook hier kunnen de wegen steil zijn. Ga maar eens naar de Plaza.



De stad is een mooie uitvalsplek om naar de beroemde (??) Salto Ángel te gaan. Er worden wat mogelijkheden geboden door locale agencia's voor verschillende prijzen afhankelijk van het aantal dagen dat je wilt besteden aan de Salto. Je kunt al terecht vanaf een eendaagse mogelijkheid. De driedaagse toer is te prevaleren boven de twee- en eendaagse. De driedaagse brengt je per Cessna vliegtuig in een uur en vijf minuten naar Canaima. Dan van hieruit naar de vijf naast elkaar liggende watervallen die op het meer uitkomen. Achter de verstgelegen waterval vanaf het dorp gerekend, kan zelfs achter de waterval gelopen worden. Een ongekend moment. De volgende dag gaat het per boot over het water (4 uur) naar Salto Ángel. Met langwerpige, smalle boten (lanchas) wordt je vervoerd over een rivier met vele stroomversnellingen. Bagage onder een zeil en met een flinke vaart is het koers Salto Ángel. Vlak voor de Salto Ángel is er een basiskamp en van hieruit kun je in anderhalf uur lopen naar een plek vanwaar je een goed zicht hebt op de Salto Ángel. Het voetpad is niet geëgaliseerd. Wortels en stenen in overvloed. Maar je gaat steeds hoger. Na anderhalf uur kom je op het eerste platformtje. Je kunt nog iets hoger gaan. Na een paar minuten sta je wederom op een klein platformtje en zie je - als het niet regent of mist - een waterval die bijna 1000 meter (979 m) hoog is. Als je hier eens achter zou kunnen staan. Helaas, het water stort zich in de Cañon del Diablo. Geen plek om in rond te varen. De terugweg is weer naar het basiskamp. Je overnacht in hangmatten en er zijn nog steeds geen muggen. De reisagencia zorgt voor transport en voedsel. Er zijn nog wat meer mogelijkheden om langer in dit gebied te vertoeven. Ga naar Kavac op Canaipa en laat je voorlichten. Op de terugweg kun je de piloot vragen dicht langs de vijf watervallen te vliegen. Een ongelooflijk mooi gezicht in een indrukkend gebied met tafelbergen (tepui's) waar je geen genoeg van krijgt.





Caribe
Na de waterval, de riviertocht in snelle boten, ga je met een Cessna vliegtuig weer naar Ciudad Bolívar om vervolgens naar Caribe, met vele suiker- en koffieplantages, te gaan. Een stadje naar mijn hart. Rustig, verzorgd, weinig mensen op straat die je aankijken, verzorgde huizen en hun spaans lijkt wat meer op het castellano. De bewoners zijn van Italiaanse oorsprong hetgeen wellicht veel verklaart. Wat ook nog kan is de nabij gelegen grot met duizende vetvogels (Guácharos) te bezoeken. Je kunt een kleine 2 kilometer de grot in met een gids. De vogels zijn in natuurlijk licht nauwelijks te zien. Overdag leven de vogels in de grot en 's nachts vliegen ze uit om voedsel te zoeken. Dan is het ook donker. Een volle maan verstoort hun ritme al. Voor een goed beeld van de vogel moet je het doen met een opgezet exemplaar in het museum dat aan de ingang is. een stad naar mijn





Mochima
Vanuit Caribe gaat het noordwaarts naar de Caribische kust. Mochima is zo'n een klein plaatsje vanwaar uit je een bootexcursie kunt maken of verkoeling kunt zoeken in een van de restaurants. De volgende dag zal naar het vliegveld gereisd moeten worden.




Caracas en aeropuerto
Vanuit Mochima rijd je in het eerste gedeeltje van de rit langs de kust. Er zijn veel playas. Later is de kust niet meer te zien. Wat meer in beeld komt is de hoofdstad. Enerzijds kantoren, anderzijds "hutjes". Dan naar het vliegveld en gaat het aansluitend naar Schiphol.




Nabeschouwing
Venezuela is in mijn ogen iets "anders" dan de rest van het zuidelijke continent. Dat "anders" is het volgende. Ik denk aan het pinnen, de vele mensen op straat, de vrolijke gezichten als je ze aanspreekt of een foto wilt maken, verder het vette eten. Kortom m.i. kenmerkend voor het land. Wat mij minder bevalt is het feit dat er zo veel berovingen en overvallen plaats vinden. Je kunt geluk hebben maar het advies van het Ministerie van Buitenlandse Zaken negeren kan fataal zijn. Onopvallend gedragen is evenmin aan de orde. Een Gringo is op grote afstand te herkennen. De lengte van je is al zodanig dat je boven een doorsnee Venezulaan uitsteekt. Maar het is achteraf meegevallen. Geen overval of beroving. Maar het kan ook anders. Er zijn zoveel situaties geweest dat men een praatje met je wilde maken. En wat te denken van de intercambio op straat met Venezulaanse scholieren/jongeren. De vrolijke gezichten die er zijn als je van hen een foto wil maken. Hopelijk weten de verantwoordelijken meer veiligheid terug te brengen in de steden want Venezuela heeft veel te bieden. En dat wil je zien.

Reageren?
Voor diegenen die meer willen weten of een reactie hebben op "Zuid Amerika" kunnen dit doen door middel van onderstaand e-adres. In verband met spam is het e-adres zonder de tekens "apestaartje" en "punt" weergegeven. Vervang de twee woorden door de twee, bekende, tekens. Het adres is: reizen-zuid-amerika[apestaartje]hotmail[punt]com


Auteursrecht
Respecteer het auteursrecht op de foto's. Vraag toestemming per e-mail als je een foto wilt gebruiken. De foto wordt dan gemaild, indien gewenst, in een betere kwaliteit dan de versie die op deze website staat.









Begin van deze pagina

Begin van de reis door Venezuela



Naar beginpagina Zuid Amerika